Surja Ali-Imran — Ajet 132

Kuptimet e fjalëve:

• Eji’u Allah: Bindjuni Allahut duke zbatuar urdhrat e Tij dhe duke u larguar nga ndalesat e Tij.
• Err-Rasul: Profeti Muhamed (salallahu alejhi ve sel-lem), duke e ndjekur atë në atë që ka sjellë nga Allahu.
• Le’allekum turhamun: Që të mëshiroheni, pra të fitoni mëshirën e Allahut në këtë botë dhe në botën tjetër.

Tefsiri i Ajetit:

O besimtarë, bindjuni Allahut në atë që ju ka urdhëruar, siç është kryerja e adhurimeve dhe largimi nga gjërat e ndaluara si kamata (riba) dhe të tjera, dhe bindjuni të Dërguarit të Tij, Muhamedit (salallahu alejhi ve sel-lem), duke ndjekur sunetin e tij dhe duke zbatuar atë që ka sjellë. Kjo bindje ndaj Allahut dhe të Dërguarit është rruga që ju shpie te mëshira e Allahut, e cila ju mbron nga dënimi dhe ju sjell lumturinë në këtë botë dhe në botën tjetër. Allahu e ka lidhur bindjen ndaj të Dërguarit me bindjen ndaj Tij, sepse kush i bindet të Dërguarit, i është bindur Allahut, pasi i Dërguari nuk flet nga dëshira e tij, por vetëm nga shpallja.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Bindja ndaj Allahut dhe të Dërguarit të Tij është çelësi i mëshirës hyjnore, e cila është më e madhe se çdo mirësi tjetër në këtë botë.
2. Ky ajet na mëson se rruga drejt shpëtimit është një rrugë e vetme, që kombinon bindjen ndaj Allahut me bindjen ndaj të Dërguarit, pa i ndarë ato.
3. Mëshira e Allahut nuk fitohet vetëm me dëshira, por me vepra konkrete dhe me ndjekjen e udhëzimit profetik.
4. Ajeti i bën thirrje besimtarit që ta bëjë bindjen ndaj Allahut dhe të Dërguarit një zakon të përhershëm në çdo aspekt të jetës, jo vetëm në adhurime, por edhe në marrëdhëniet shoqërore dhe ekonomike.
5. Ky urdhër është një dëshmi e mëshirës së Allahut ndaj robërve të Tij, sepse Ai nuk i lë ata pa udhëzim, por u dërgon të Dërguarin për t'i udhëzuar në rrugën e drejtë.