Suurah Aal-Imraan — Aayad 132

Macnaha Erayada:

• Adeeca (أَطِيعُوا): Raac, adeec, oo ku dhaq qaabka loo faray.
• Rasuulka (الرَّسُول): Nabiga ﷺ, oo ah Muxammad binu Cabdillaah.
• Waxaa laga yaabaa inaad naxariis heshaan (لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُونَ): Si aad u helaan naxariista Ilaahay, adduun iyo aakhiraba.

Tafsiirka:

Mu'miniinta waxaa loo farayaa inay si buuxda u adeecaan Ilaahay oo ay u hoggaansamaan waxa uu ku amray oo ay ka fogaadaan waxa uu ka reebay, sida cunista ribada iyo waxa kale oo la mid ah. Sidoo kale, waxaa loo farayaa inay adeecaan Rasuulka ﷺ, oo ah inay raacaan sunnadiisa oo ay ku dhaqmaan waxa uu keenay. Adeecidda Ilaahay iyo Rasuulkiisa ayaa ah sababta keenta in Ilaahay u naxariisto addoomadiisa, isagoo ka dhigaya kuwa naxariis helay adduunka iyo aakhiraba, isla markaana ka badbaadiya cadaabka. Ilaahay wuxuu ku xidhay adeecidda Rasuulka ﷺ adeeciddiisa, taasoo muujinaysa in adeecidda Rasuulka ay tahay adeecid Ilaahay, sida uu yiri: *"Ruuxii adeeca Rasuulka wuxuu adeecay Ilaahay"* (Nisaa: 80).

Faa'iidooyin laga soo qaadan karo aayaddan:

1. Midnimada adeecidda: Ilaahay wuxuu ku daray adeecidda Rasuulka ﷺ adeeciddiisa, taasoo muujinaysa in aan kala go' lahayn in la adeeco Ilaahay iyo in la adeeco Rasuulkiisa. Qofkii sheegta inuu Ilaahay adeecayo balse uu diido Sunnada Nabiga ﷺ, waa beenaale.
2. Naxariistu waa natiijada adeecidda: Naxariista Ilaahay ma aha wax lagu xaqiijiyo rabitaan kaliya, laakiin waa natiijada adeecidda amarka Ilaahay iyo Rasuulkiisa. Qofkii doonaya naxariista Ilaahay, waa inuu ku dhaqmaa adeecidda.
3. Naxariista adduun iyo aakhiroba: Adeecidda Ilaahay iyo Rasuulkiisa waxay keentaa naxariis labada nololba — nolosha adduunyo iyo nolosha aakhira — sidaa darteed waa farxad iyo nabadgalyo labada meeloodba.
4. Isku xirnaanta Iimaanka iyo ficilka: Iimaanka kaliya kuma filna, laakiin waa inuu la socdaa adeecid ficil ah. Aayaddani waxay inoo muujinaysaa in Iimaanka lagu dhamaystiro adeecidda amarka Ilaahay iyo ka fogaanshaha waxa uu ka reebay.