Аль Имран сүрәсе — Аять 137

Сүзләрнең мәгънәләре:

• Халәт – үтеп китте, узды.
• Сөнән – «сөннәт»нең күплеге, ягъни Аллаһның гамәл кылу юлы, кануны, тәртибе.
• Фәсиру – йөрегез, сәфәр кылыгыз.
• Гакыйбәт – ахыр, нәтиҗә, соңгы хәл.
• Мөкәззибин – ялганга санаучылар, пәйгамбәрләрне инкяр итүчеләр.

Аять тәфсире:

Бу аятьтә Аллаһы Тәгалә мөэминнәргә, аеруча Өхед сугышында җиңелү һәм авыр сынауларга дучар булганнан соң, юату һәм өгет-нәсыйхәт бирә. Әйтә: «Сездән элек тә төрле кавемнәр үтте, аларның да үз юллары, тәртипләре булды. Аллаһның кануны — әүвәлгеләргә дә, сезгә дә бер үк: ул — сынау, сынап карау, аннары ярдәм яки җәза бирү».

Аллаһы Тәгалә мөэминнәргә әйтә: «Әгәр сезнең иманыгыз, эшегезнең дөреслеге турында шик булса, Җир йөзендә сәяхәт итегез, үзегездән элек яшәгән кавемнәрнең тарихына күз салыгыз. Пәйгамбәрләрне ялганга санаучыларның, аларга каршы чыгучыларның ахыры ничек тәмамланганын күрегез: аларның йортлары буш калды, мөлкәтләре юкка чыкты, дәрәҗәләре түбән төште, ә мөэминнәр, сынаулардан соң, җиңү яулады».

Бу — Аллаһның гадәте: ул бәндәләрен төрле авырлыклар, кыенлыклар белән сыный, ә чын мөэминнәр сабыр итә һәм ахыр чиктә җиңүгә ирешә. Ә инкяр итүчеләр, үзләренең тәкәбберлекләрендә калып, һәлакәткә дучар булалар. Өхедтәге җиңелү — мөэминнәр өчен сынау, ә кәферләр өчен вакытлыча гына шатлык иде; чөнки Аллаһның ярдәме мөэминнәргә билгеле бер вакытта киләчәк.

Аятьтән алынган файдалар:

• Аллаһның Җирдәге кануннары үзгәрми: һәркайчан да хакны инкяр итүчеләр ахыр чиктә җәза ала, ә тәкъва мөэминнәр — җиңү яулый.
• Тарих — иң зур гыйбрәт мәктәбе. Үткәннәрне өйрәнү, аларның тәҗрибәсеннән гыйбрәт алу — мөэминнең бурычы.
• Авырлыклар һәм сынаулар — мөэминнәрнең иманын ныгыту чарасы, алар аша кеше сабырлыкка, тәүәккәлгә өйрәнә.
• Өмет өзмичә, Аллаһның ярдәменә ышанып яшәргә кирәк, чөнки җиңү — сынаулардан соң килә.