ሱረቱ አል-ኢምራን — አንቀጽ 137

የቃላት ማብራሪያ፦

• خَلَتْ (ኸለት)፦ አለፈች፣ ተጠናቀቀች ማለት ነው።
• سُنَنٌ (ሱነን)፦ የሱነት ብዙ ቁጥር ነው። ሱነት ማለት አላህ በፍጡራኑ ላይ የሚከተለው የተረጋጋ ሕግ እና መንገድ ማለት ነው። እንዲሁም የቀደሙት ሕዝቦች የተከተሉት መንገድ እና የሠሩት ሥራ ማለት ነው።
• فَسِيرُوا (ፈሲሩ)፦ ተመላለሱ፣ ጉዞ አድርጉ ማለት ነው።
• عَاقِبَةُ (ዓቂበቱ)፦ የመጨረሻ ውጤት፣ መጨረሻ ማለት ነው።
• الْمُكَذِّبِينَ (አል-ሙከዚቢን)፦ የአላህን እና የመልእክተኞቹን ኃይማኖት የሚያስተባብሉት፣ የሚክዱት ማለት ነው።

የአንቀጹ ትርጉም እና ማብራሪያ፦

ይህች አንቀጽ የተወረደችው በኡሕድ ጦርነት ወቅት ሙስሊሞች ከባድ ጉዳት ከደረሰባቸው በኋላ ነው። አላህ ሙስሊሞችን ለማጽናናት እና ልባቸውን ለማበረታታት ይህችን አንቀጽ አወረደ።

አላህ እንዲህ ይላል፦ ከእናንተ በፊት የነበሩት ሕዝቦች የተከተሉት የአላህ ሕግጋት እና የቀደሙት ሕዝቦች የተመላለሱባቸው መንገዶች አልፈዋል። ይኸውም አላህ በቀደሙት ሕዝቦች ላይ የፈጸመው ሕግ ነው፦ አማኞች በከሓዲዎች ተፈትነው በመጨረሻ ድል ያገኛሉ፤ ከሓዲዎች ደግሞ በአላህ እና በመልእክተኞቹ በመካዳቸው ምክንያት ይጠፋሉ።

ከዚያም አላህ ሙስሊሞችን በምድር ላይ እንዲጓዙ እና የቀደሙትን የከሓዲዎችን መኖሪያ ቤቶች እና ፍርስራሾች እንዲመለከቱ ይጋብዛል። እነዚያ ሕዝቦች ነቢያትን አስተባብለው ነበር፤ ውጤታቸውም ጥፋት፣ ውድመት እና ከባድ ቅጣት ሆነ። ቤቶቻቸው ባድማ ሆኑ፤ ንግሥናቸውም ጠፋ። ይህ ሁሉ ለእነሱ ትምህርት እና ግንዛቤ ይሆን ዘንድ ነው።

ይህች አንቀጽ ለሙስሊሞች ትልቅ ተስፋ እና መጽናኛ ይዛለች። በኡሕድ ጦርነት የደረሰው ጉዳት የመጨረሻው ውጤት አይደለም። የአላህ ሕግ የማይለወጥ ነው፦ አማኞች ቢፈተኑም የመጨረሻው ድል የእነሱ ነው፤ ከሓዲዎች ደግሞ ቢጠነክሩም የመጨረሻው ውድመት የእነሱ ነው።

እንግዲህ እናንተ ሙስሊሞች ሆይ! በምድር ላይ ተመላለሱ፤ የቀደሙትን ሕዝቦች ፍርስራሽ ተመልከቱ፤ ከታሪክ ተማሩ። አላህን እና መልእክተኞቹን የሚያስተባብሉ ሰዎች የመጨረሻቸው ምን እንደሆነ አስቡ። ይህ ማስተዋል እምነታችሁን ያጠናክርላችሁ፤ በአላህ ቃል ኪዳንም እንድትተማመኑ ያድርጋችሁ።

አላህ ሁሉን የሚያውቅ ጥበበኛ ነው። የቀደሙትን ሕዝቦች ታሪክ ለእኛ ትምህርት አድርጎ አስቀምጦልናል። እኛም ከዚህ ትምህርት በመውሰድ በአላህ መንገድ ላይ በጽናት እንቀጥል፤ በፈተና ጊዜም ተስፋ አንቁረጥ። የአላህ ድል ለአማኞች ቅርብ ነውና።