Сураи Аль Имран Оят 137 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Пеш аз шумо воқеъаҳое будааст, пас бар рӯи замин бигардед…

Аль Имран · 137/200

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Аль Имран

قَدْ خَلَتْ مِن قَبْلِكُمْ سُنَنٌ فَسِيرُوا فِي الْأَرْضِ فَانظُرُوا كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُكَذِّبِينَ ۝١٣٧

🔤 Transliteration

Qad khalat min qablikum sunanum faseeroo fil ardi fanzuroo kaifa kaana `aaqiba tul mukazzibeen

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Пеш аз шумо воқеъаҳое будааст, пас бар рӯи замин бигардед ва бингаред, ки поёни кори онҳо, паёмбаронро ба дурӯғгӯӣ нисбат медоданд, чӣ будааст?

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳои мушкил:

خَلَتْ: гузашт, сипарӣ шуд.
سُنَنٌ: ҷамъи "суннат", яъне роҳу равишҳо ва қонунҳои илоҳӣ, ки Худованд дар миёни умматҳо ҷорӣ кардааст.
فَسِيرُوا: пас, сафар кунед, ҳаракат кунед.
عَاقِبَةُ: оқибат, анҷом, саранҷом.
الْمُكَذِّبِينَ: дурӯғбарандорон, яъне касоне, ки паёмбарон ва оёти Худоро дурӯғ шумурданд.

Тафсири оят:

Худованди Мутаъол ба мӯъминон — онҳое, ки дар ҷанги Уҳуд захм бардоштанд — тасаллӣ медиҳад ва мефармояд: пеш аз шумо низ умматҳо ва роҳу равишҳое гузаштаанд. Ин суннати илоҳӣ аст, ки ҳамеша ҷорӣ будааст: мӯъминон озмуда мешаванд, бо кофирон рӯ ба рӯ мешаванд ва дар ниҳоят пирӯзӣ аз они мӯъминон аст. Пас, дар замин сайр кунед ва бо чашми ибрат бингаред, ки саранҷоми дурӯғбарандагон чӣ гуна шудааст. Хонаҳои онҳо хароб гардид, подшоҳиашон нест шуд ва осори онҳо маҳв гардид. Ин ҳама ба сабаби он буд, ки онҳо паёмбарони Худоро дурӯғ шумурданд ва аз роҳи ҳақ рӯй гардонданд. Пас, шумо эй мӯъминон, аз ин сарнавишт ибрат гиред ва донед, ки оқибати некӯ барои парҳезгорон аст.

Фоидаҳои ин оят:

Ин оят дили мӯъминонро ором мекунад ва нишон медиҳад, ки сахтиҳо ва озмунҳо қисми суннати илоҳӣ дар ҳаёти инсонҳоянд ва ҳеҷ гоҳ давомнок нестанд.
Даъват ба сайру сафар ва андеша кардан дар бораи сарнавишти умматҳои гузашта, то инсон аз таърих сабақ гирад.
Таъкид бар он ки дурӯғ шумурдани паёмбарон ва оёти Худо ҳамеша ба харобӣ ва нестӣ мебарад.
Умедворӣ ба мӯъминон, ки дар ниҳоят пирӯзӣ ва саранҷоми некӯ аз они онҳост, ба шарти сабру истиқомат.
Ин оят исломро ҳамчун дини ҳақ ва роҳи дуруст муаррифӣ мекунад, ки таърих шоҳиди дурустии он аст.

📜 Оят 135-139 — Сураи Аль Имран

135وَالَّذِينَ إِذَا فَعَلُوا فَاحِشَةً أَوْ ظَلَمُوا أَنفُسَهُمْ ذَكَرُوا اللَّهَ فَاسْتَغْفَرُوا لِذُنُوبِهِمْ وَمَن يَغْفِرُ الذُّنُوبَ إِلَّا اللَّهُ وَلَمْ يُصِرُّوا عَلَىٰ مَا فَعَلُوا وَهُمْ يَعْلَمُونَ

Ва он касон, ки чун коре зишт кунанд ё ба худ ситаме кунанд, Худоро ёд мекунанд ва барои гуноҳони хеш омурзиш мехоҳанд ва кист ҷуз Худо, ки гуноҳонро биёмурзад? Ва чун ба зиштии гуноҳ огоҳанд, дар он чӣ мекарданд, пой нафушуранд.

136أُولَٰئِكَ جَزَاؤُهُم مَّغْفِرَةٌ مِّن رَّبِّهِمْ وَجَنَّاتٌ تَجْرِي مِن تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا ۚ وَنِعْمَ أَجْرُ الْعَامِلِينَ

Ҷазои инҳо омурзиши Парвардигорашон аст ва низ биҳиштҳое ки дар он наҳрҳо ҷорист. Дар он ҷо ҷовидонанд ва чӣ некӯст ҷазои некӯкорон!

137قَدْ خَلَتْ مِن قَبْلِكُمْ سُنَنٌ فَسِيرُوا فِي الْأَرْضِ فَانظُرُوا كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُكَذِّبِينَ

138هَٰذَا بَيَانٌ لِّلنَّاسِ وَهُدًى وَمَوْعِظَةٌ لِّلْمُتَّقِينَ

Ин барои мардум далеле равшан ва барои парҳезгорон роҳнамову пандест.

139وَلَا تَهِنُوا وَلَا تَحْزَنُوا وَأَنتُمُ الْأَعْلَوْنَ إِن كُنتُم مُّؤْمِنِينَ

Сустӣ макунед ва андӯҳгин мабошед, зеро агар имон оварда бошед, шумо ғолиб ҳастед.

← Оят 136 📖 Аль Имран Оят 138 →

Аль ИмранФеҳристи Қуръон

200Оят

MedinanRevelation

137Оят

Тарҷума — Аль Имран 137

Сураи Аль Имран Оят 137 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Пеш аз шумо воқеъаҳое будааст, пас бар рӯи замин бигардед…

Сураи Оят 137/200 — Сураи Аль Имран آل عمران (Medinan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аль Имран Гӯш кун, Сураи Аль Имран Тарҷума, Сураи Аль Имран mp3, Сураи Аль Имран pdf. Оят 135–139. Ба Тоҷикӣ: Русский.