ሱረቱ አል-ኢምራን — አንቀጽ 152

የቃላት ማብራሪያ፦

• صَدَقَكُمْ وَعْدَهُ: አላህ ቃል የገባላችሁን የድል ተስፋ ፈጸመላችሁ።
• تَحُسُّونَهُم: ጠላቶቻችሁን በኃይል ትገድሏቸዋላችሁ፣ ታጠፋቸዋላችሁ።
• فَشِلْتُمْ: ደከማችሁ፣ ፈራችሁ፣ ሐሳባችሁ ተዳከመ።
• تَنَازَعْتُمْ فِي الْأَمْرِ: በነቢዩ ትእዛዝ ጉዳይ ላይ ተለያያችሁ፣ ተከራከራችሁ።
• صَرَفَكُمْ عَنْهُمْ: አላህ ከጠላቶቻችሁ ፊታችሁን መለሰ፣ ተሸነፋችሁ።
• لِيَبْتَلِيَكُمْ: ሊፈትናችሁ፣ እውነተኛው አማኝ ከደካማው እንዲታወቅ።
• عَفَا عَنكُمْ: ስህተታችሁን ማረላችሁ፣ አልቀጣችሁም።

የአንቀጹ ትርጉምና ማብራሪያ፦

አላህ ለሙእሚኖች የገባውን የድል ቃል በኡሕድ ጦርነት ቀን ፈጸመላቸው። በአላህ ፈቃድ ጠላቶቻቸውን በኃይል ሲገድሉና ሲያጠፉ ነበር። ነገር ግን ድሉ በእጃቸው ሲገባ፣ ከነቢዩ (ሶ.ዐ.ወ) ትእዛዝ በኋላ ተለያዩ፤ አንዳንዶቹ በተራራው ላይ መቀመጣቸውን ሲጠብቁ፣ ሌሎቹ ወደ ግንባር ለመውረድና ምርኮ ለመሰብሰብ ተነሱ። በዚህም የነቢዩን ትእዛዝ ጣሱ። ይህ የሆነው አላህ የሚወዱትን ድል ካሳያቸው በኋላ ነው።

ከእነሱ መካከል የዘንድሮውን ዓለም ምርኮ የሚፈልግ አለ፤ እንዲሁም የመጨረሻውን ዓለም ምንዳ የሚፈልግ አለ። ከዚያም አላህ ፊታችሁን ከጠላቶቻችሁ መለሰ፤ ይህም ሊፈትናችሁና እውነተኛው ታጋሽ አማኝ ከደካማው እንዲለይ ነው። በኋላም አላህ ስህተታችሁን ማረላችሁ፤ አልቀጣችሁም። አላህ በሙእሚኖች ላይ ታላቅ ችሮታ ያለው ነው።

የሚያስተምረን ትምህርት፦

ይህች አንቀጽ ለአማኞች ታላቅ ትምህርት ትሰጣለች፦ አላህ ቃሉን አይጥስም፤ የገባውን ተስፋ ይፈጽማል። ነገር ግን ድሉ የሚመጣው በትዕግስት፣ በአንድነትና በአላህና በነቢዩ ትእዛዝ መታዘዝ ላይ የተመሠረተ ነው። ለዓለማዊ ጥቅም ሲባል ትእዛዝን መጣስ ወደ ኪሳራ ይመራል። ነገር ግን አላህ በችሮታው ስህተትን ይምራል፤ ንስሐ ለሚገቡ አማኞች ይቅርታውን ይሰጣል። እንግዲህ አማኝ ሁሉ በድልም በውድቀትም ጊዜ አላህን መታዘዝንና አንድነትን አይተው፤ የመጨረሻውን ዓለም ምንዳ ቀድሞ ያስቀድም።