Сураи Аль Имран Оят 172 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Аз миёни он касон, ки пас аз захм хӯрдан боз…

Аль Имран · 172/200

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Аль Имран

الَّذِينَ اسْتَجَابُوا لِلَّهِ وَالرَّسُولِ مِن بَعْدِ مَا أَصَابَهُمُ الْقَرْحُ ۚ لِلَّذِينَ أَحْسَنُوا مِنْهُمْ وَاتَّقَوْا أَجْرٌ عَظِيمٌ ۝١٧٢

🔤 Transliteration

Allazeenas tajaaboo lil laahi war Rasooli mim ba`di maaa asaabahumulqarh; lillazeena ahsanoo minhum wattaqaw ajrun `azeem

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Аз миёни он касон, ки пас аз захм хӯрдан боз ҳам фармони Худо ва расулашро иҷобат карданд, онон, ки некӯкор бошанд ва аз Худой битарсанд, музде бузург доранд.

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳое, ки ба шарҳ ниёз доранд:

اسْتَجَابُوا: ҷавоб доданд, итоат карданд, даъватро қабул карданд.
الْقَرْحُ: захм, ҷароҳат, осебе, ки дар ҷанг ба бадан мерасад.
أَحْسَنُوا: некӣ карданд, амалҳои нек анҷом доданд.
اتَّقَوْا: парҳезгорӣ карданд, аз гуноҳҳо худро нигоҳ доштанд.
أَجْرٌ عَظِيمٌ: подоши бузург, савоби азим.

Тафсири оят:

Ин оят дар бораи он гурӯҳи муъминон сухан мегӯяд, ки пас аз ҷанги Уҳуд, вақте ки захмҳо ва дардҳои зиёд ба онҳо расида буд, боз ҳам даъвати Худо ва Паёмбари Ӯ (с) ро қабул карданд ва барои муқобила бо мушрикон ба сӯи «Ҳамроул-Асад» баромаданд. Онҳо аз захмҳои ҷанги Уҳуд хаста шуда буданд, аммо ин хастагӣ ва дард монеи онҳо нашуд, ки фармони Худо ва Расули Ӯро иҷро кунанд. Онҳо бо тамоми қувваи худ кӯшиш карданд ва ба роҳи Паёмбар (с) устувор монданд.

Худованд дар ин оят мефармояд, ки барои касоне аз онҳо, ки амалҳои нек анҷом доданд ва аз гуноҳҳо парҳез карданд, подоши бузург — яъне биҳишт — омода аст. Ин подош натиҷаи итоат ба Худо ва Расул, сабр дар роҳи дин ва парҳезгорӣ аст.

Фоидаҳое, ки аз ин оят бармеоянд:

Ин оят нишон медиҳад, ки муъминони ҳақиқӣ ҳатто дар ҳолати сахтӣ ва захмдорӣ низ фармони Худо ва Расули Ӯро тарк намекунанд.
Сабр ва устуворӣ дар роҳи дин сабаби ба даст овардани подоши бузурги Худо мешавад.
Итоат ба Худо ва Паёмбар (с) бояд ҳамеша, ҳатто дар шароити душвор, идома ёбад.
Некӣ кардан ва парҳезгорӣ калиди расидан ба савоби азим ва ҷаннат аст.
Ин оят ба муъминон умед мебахшад, ки ҳар ранҷу заҳмате, ки дар роҳи Худо мекашанд, беподош намемонад ва Худованд онро бо подоши бузург ҷуброн мекунад.

📜 Оят 170-174 — Сураи Аль Имран

170فَرِحِينَ بِمَا آتَاهُمُ اللَّهُ مِن فَضْلِهِ وَيَسْتَبْشِرُونَ بِالَّذِينَ لَمْ يَلْحَقُوا بِهِم مِّنْ خَلْفِهِمْ أَلَّا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُونَ

Аз фазилате, ки Худо насибашон кардааст, шодмонанд. Ва барои онҳо, ки дар паяшон ҳастанд ва ҳанӯз ба онҳо напайвастаанд, хушдиланд, ки биме бар онҳо нест ва андӯҳгин намешаванд!

171۞ يَسْتَبْشِرُونَ بِنِعْمَةٍ مِّنَ اللَّهِ وَفَضْلٍ وَأَنَّ اللَّهَ لَا يُضِيعُ أَجْرَ الْمُؤْمِنِينَ

Ононро муждаи неъмату фазли Худо медиҳанд ва Худо подоши мӯъминонро бекор намекунад.

172الَّذِينَ اسْتَجَابُوا لِلَّهِ وَالرَّسُولِ مِن بَعْدِ مَا أَصَابَهُمُ الْقَرْحُ ۚ لِلَّذِينَ أَحْسَنُوا مِنْهُمْ وَاتَّقَوْا أَجْرٌ عَظِيمٌ

173الَّذِينَ قَالَ لَهُمُ النَّاسُ إِنَّ النَّاسَ قَدْ جَمَعُوا لَكُمْ فَاخْشَوْهُمْ فَزَادَهُمْ إِيمَانًا وَقَالُوا حَسْبُنَا اللَّهُ وَنِعْمَ الْوَكِيلُ

Касоне, ки мардум гуфтандашон, ки мардум барои ҷанг бо шумо гирд омадаанд, аз онҳо битарсед ва ин сухан бар имонашон бияфзуд ва гуфтанд: «Худо моро басанда аст ва чӣ некӯ ёварест!»

174فَانقَلَبُوا بِنِعْمَةٍ مِّنَ اللَّهِ وَفَضْلٍ لَّمْ يَمْسَسْهُمْ سُوءٌ وَاتَّبَعُوا رِضْوَانَ اللَّهِ ۗ وَاللَّهُ ذُو فَضْلٍ عَظِيمٍ

Пас аз ҷанг бозгаштанд, дар ҳоле ки неъмату фазли Худоро ба ҳамроҳ доштанд ва ҳеҷ осебе ба онҳо нарасида буд. Инҳо ба роҳи хушнудии Худо рафтанд ва Худоро бахшоише азим аст!

← Оят 171 📖 Аль Имран Оят 173 →

Аль ИмранФеҳристи Қуръон

200Оят

MedinanRevelation

172Оят

Тарҷума — Аль Имран 172

Сураи Аль Имран Оят 172 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Аз миёни он касон, ки пас аз захм хӯрдан боз…

Сураи Оят 172/200 — Сураи Аль Имран آل عمران (Medinan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аль Имран Гӯш кун, Сураи Аль Имран Тарҷума, Сураи Аль Имран mp3, Сураи Аль Имран pdf. Оят 170–174. Ба Тоҷикӣ: Русский.