سوره آل عمران آيت 172 - پڙهو, ٻڌو, ترجمو, سنڌي : جن پاڻ کي ڦٽ پھچڻ کان پوءِ به الله ۽…

آل عمران · 172/200

ترجمو لکڻ — سوره آل عمران

الَّذِينَ اسْتَجَابُوا لِلَّهِ وَالرَّسُولِ مِن بَعْدِ مَا أَصَابَهُمُ الْقَرْحُ ۚ لِلَّذِينَ أَحْسَنُوا مِنْهُمْ وَاتَّقَوْا أَجْرٌ عَظِيمٌ ۝١٧٢

🔤 Transliteration

Allazeenas tajaaboo lil laahi war Rasooli mim ba`di maaa asaabahumulqarh; lillazeena ahsanoo minhum wattaqaw ajrun `azeem

📖 ترجمو (سنڌيءَ ۾)

📖 سنڌيءَ ۾

جن پاڻ کي ڦٽ پھچڻ کان پوءِ به الله ۽ رسول جو حُڪم قبول ڪيو، انھن مان جن چڱائي ڪئي ۽ ڊنا تن لاءِ وڏو اجر آھي.

🌐 Additional reference in اردو

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

ترجمو — Tafsir

1) ڪن لفظن جي معنيٰ ۽ وضاحت:

اسْتَجَابُوا: قبول ڪيائون، حڪم مڃيائون، سڏ تي لبيك چيائون.
الْقَرْحُ: زخم، ڌڪ، جسماني تڪليف ۽ ڏک.
أَحْسَنُوا: چڱا ڪم ڪيائون، نيڪي اختيار ڪيائون.
اتَّقَوْا: الله جو ڊپ رکيائون، گناهن کان بچيائون، تقويٰ اختيار ڪيائون.
أَجْرٌ عَظِيمٌ: وڏو اجر، عظيم ثواب، يعني جنت ۽ الله جي رضا.

2) آيت جي تفسير:

هي آيت انهن سچن مؤمنن جي تعريف ۾ نازل ٿي، جيڪي احد جي جنگ ۾ زخمي ٿيڻ ۽ تڪليفن کڻڻ کان پوءِ به الله ۽ سندس رسول جي سڏ تي لبيك چئي اٿيا. احد جي جنگ کان پوءِ مشرڪن جو لشڪر مڪي طرف روانو ٿيو، ته نبي ڪريم ﷺ صحابن کي حمراء الاسد تائين مشرڪن جو پيڇو ڪرڻ لاءِ سڏيو. صحابن، جن جا جسم زخمن سان چور ٿيل هئا ۽ دلين تي احد جي ڏک جو بار هو، تنهن هوندي به الله ۽ سندس رسول جي حڪم کي مڃي ميدان ۾ نڪتا. انهن جو هي عمل ئي ايمان جي سچائي ۽ الله ۽ رسول جي فرمانبرداري جو ثبوت هو.

پوءِ الله تعاليٰ فرمايو ته انهن مان جيڪي نيڪي اختيار ڪن ٿا ۽ الله جي حڪمن تي هلڻ ۽ سندس منع ڪيل شين کان بچڻ ذريعي تقويٰ اختيار ڪن ٿا، تن لاءِ الله وٽ وڏو اجر ۽ عظيم ثواب آهي، جيڪو جنت ۽ الله جي رضا جي صورت ۾ آهي. هي آيت ٻڌائي ٿي ته مشڪلات ۽ تڪليفون الله جي راهه ۾ فرمانبرداري کان روڪڻيون نه گهرجن، ۽ جيڪو تڪليف کان پوءِ به الله ۽ رسول جي حڪم تي عمل ڪري، تنهن لاءِ الله وٽ وڏو بدلو آهي.

3) آيت مان حاصل ٿيندڙ فائدا:

الله ۽ سندس رسول جي سڏ تي هميشه لبيك چوڻ گهرجي، چاهي ڪيتري به تڪليف ۽ مشڪلات هجي.
زخم، ڏک ۽ تڪليفون الله جي راهه ۾ فرمانبرداري کان روڪڻيون نه گهرجن.
نيڪي ۽ تقويٰ اهي عمل آهن، جيڪي الله وٽ وڏي اجر جا سبب بڻجن ٿا.
الله تعاليٰ پنهنجي فرمانبردار ۽ متقي بندن لاءِ عظيم ثواب تيار ڪيو آهي، جيڪو جنت جي صورت ۾ آهي.
صحابن ڪرام جي ايثار ۽ قرباني اسان لاءِ مشعل راهه آهي، جيڪا اسان کي اسلام تي قائم رهڻ ۽ قرآن جي هدايت تي هلڻ جي ترغيب ڏئي ٿي.

📜 آيت 170-174 — سوره آل عمران

170فَرِحِينَ بِمَا آتَاهُمُ اللَّهُ مِن فَضْلِهِ وَيَسْتَبْشِرُونَ بِالَّذِينَ لَمْ يَلْحَقُوا بِهِم مِّنْ خَلْفِهِمْ أَلَّا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُونَ

جيڪي الله اُنھن کي پنھنجي فضل سان ڏنو آھي تنھن (حال) سان خوش ٿيندڙ آھن ۽ جيڪي سندن پٺيان آھن تن مان جيڪي ساڻن نه گڏيا آھن اُنھن لاءِ ھن ڪري خوش ٿيندا آھن ته کين ڪو ڀؤ نه آھي ۽ نڪي اُھي غمگين رھندا.

171۞ يَسْتَبْشِرُونَ بِنِعْمَةٍ مِّنَ اللَّهِ وَفَضْلٍ وَأَنَّ اللَّهَ لَا يُضِيعُ أَجْرَ الْمُؤْمِنِينَ

الله جي نعمت ۽ فضل سان خوش ٿيندا آھن ۽ الله مؤمنن جو اجر نه وڃائيندو آھي.

172الَّذِينَ اسْتَجَابُوا لِلَّهِ وَالرَّسُولِ مِن بَعْدِ مَا أَصَابَهُمُ الْقَرْحُ ۚ لِلَّذِينَ أَحْسَنُوا مِنْهُمْ وَاتَّقَوْا أَجْرٌ عَظِيمٌ

جن پاڻ کي ڦٽ پھچڻ کان پوءِ به الله ۽ رسول جو حُڪم قبول ڪيو، انھن مان جن چڱائي ڪئي ۽ ڊنا تن لاءِ وڏو اجر آھي.

173الَّذِينَ قَالَ لَهُمُ النَّاسُ إِنَّ النَّاسَ قَدْ جَمَعُوا لَكُمْ فَاخْشَوْهُمْ فَزَادَهُمْ إِيمَانًا وَقَالُوا حَسْبُنَا اللَّهُ وَنِعْمَ الْوَكِيلُ

جن کي ماڻھن چيو ته (ڪافرن) ماڻھن اوھان لاءِ لشڪر گڏ ڪيو آھي تنھن ڪري کانئن ڊڄو پوءِ (اُن چوڻ) ھٿون اُنھن جو ايمان وڌايو ۽ چيائون ته اسان کي الله ڪافي آھي ۽ (اُھو) چڱو وڪيل (ڀرجھلو) آھي.

174فَانقَلَبُوا بِنِعْمَةٍ مِّنَ اللَّهِ وَفَضْلٍ لَّمْ يَمْسَسْهُمْ سُوءٌ وَاتَّبَعُوا رِضْوَانَ اللَّهِ ۗ وَاللَّهُ ذُو فَضْلٍ عَظِيمٍ

پوءِ (اُھي مسلمان) الله جي نعمت ۽ فضل سان موٽيا کين ڪا سختي نه پھتي ۽ الله جي راضپي پٺيان لڳا، ۽ الله وڏي فضل وارو آھي.

→ آيت 171 📖 آل عمران آيت 173 ←

آل عمرانقرآن فهرست

200آيت

MedinanRevelation

172آيت

ترجمو — آل عمران 172

سوره آل عمران آيت 172 - پڙهو, ٻڌو, ترجمو, سنڌي : جن پاڻ کي ڦٽ پھچڻ کان پوءِ به الله ۽…

سوره آيت 172/200 — سوره آل عمران آل عمران (Medinan). پڙهو ٻڌو ترجمو (سنڌي). ٻڌو: سوره آل عمران ٻڌو, سوره آل عمران ترجمو, سوره آل عمران mp3, سوره آل عمران pdf. آيت 170–174. سنڌيءَ ۾: اردو.