Sura Aal-Imran — Aya 172

Maana ya maneno:

• Al-Qarh: Majeraha na maumivu yaliyowapata Washiriki wa vita vya Uhud.
• Ihsan: Kufanya wema na kuitikia amri za Mwenyezi Mungu kwa ikhlasi.
• Taqwa: Kujiepusha na maasi na kufuata amri za Mwenyezi Mungu.

Tafsiri ya Aya:

Aya hii inawahusu waumini waliokuwa na majeraha baada ya vita vya Uhud, walipoitwa na Mtume Muhammad (SAW) kufuata na kuwafuata maadui waliorudi Makka hadi mahali pa "Hamra al-Asad". Licha ya maumivu na majeraha makali waliyokuwa nayo, hawakusita kuitikia wito wa Mwenyezi Mungu na Mtume wake, wakajitolea nafsi zao na mali zao katika njia ya Mwenyezi Mungu. Walitoka nje ya Madina wakiwa na hali ngumu, wakikabiliana na adui kwa ujasiri na imani thabiti.

Mwenyezi Mungu anawatangazia wale waliofanya wema (ihsan) kwa kuitikia wito huo, na wakamcha Mungu (taqwa) kwa kufuata amri zake na kujiepusha na maasi, kwamba watapata thawabu kubwa isiyo na kifani, ambayo ni Pepo ya milele. Hii ni ishara ya kwamba Mwenyezi Mungu huwapenda wale wanaomtii na kumtegemea Yeye katika nyakati zote, hasa wakati wa shida na majaribu.

Faida Zinazotokana na Aya:

1. Utiifu kamili kwa Mwenyezi Mungu na Mtume wake (SAW): Waumini wanapaswa kuitikia wito wa Mwenyezi Mungu na Mtume wake hata katika hali ngumu, kama walivyofanya Maswahaba wakati wa vita vya Uhud.
2. Subira na uvumilivu: Aya inafundisha kwamba subira katika kukabiliana na majaribu na maumivu ni njia ya kupata thawabu kubwa.
3. Imani inayozidi kuimarika baada ya majaribu: Majaribu hayapaswi kudhoofisha imani, bali yanapaswa kuongeza ujasiri na kumtegemea Mwenyezi Mungu.
4. Thawabu ya wema na taqwa: Mwenyezi Mungu ameahidi thawabu kubwa kwa wale wanaofanya wema na kumcha Mungu, na ahadi hii ni ya kweli na isiyobadilika.
5. Kujitolea kwa dini ya Mwenyezi Mungu: Aya inahamasisha waumini kujitolea kwa ajili ya dini yao, hata kama wanaumia, kwa sababu thawabu ya Mwenyezi Mungu ni kubwa kuliko maumivu yote ya dunia.