Surja Ali-Imran — Ajet 172

Kuptimi i fjalëve:

• استجابوا: Iu përgjigjën thirrjes, e pranuan dhe e zbatin urdhrin.
• القرح: Plagët dhe lëndimet që u shkaktuan atyre në ditën e Uhudit.

Tefsiri i ajetit:

Ajeti flet për besimtarët e sinqertë, të cilët iu përgjigjën thirrjes së Allahut dhe të Dërguarit të Tij ﷺ për t’u nisur për të ndjekur armikun pas betejës së Uhudit, edhe pse ishin të plagosur dhe të lodhur nga lufta. Ata nuk u ndalën para dhimbjes dhe plagëve, por dolën përsëri për t’u ballafaquar me idhujtarët në vendin e quajtur "Hamra el-Esed", duke treguar bindje të plotë dhe guxim të madh.

Kjo ishte një provë e madhe për besimtarët, sepse pas disfatës së rëndë në Uhud, ata u ftuan të dilnin sërish në luftë. Ata e pranuan ftesën pa hezitim, duke thënë: "Allahu na mjafton dhe Ai është mbrojtësi më i mirë". Kjo tregon forcën e besimit të tyre dhe mbështetjen e plotë te Zoti.

Për ata që bënë mirë – duke iu bindur Allahut dhe të Dërguarit të Tij – dhe që u ruajtën nga mëkatet dhe të ndaluarat, Allahu ka përgatitur shpërblim të madh, e ai është Xhenneti. Ky shpërblim nuk është vetëm për ata që dolën në atë rast, por për çdo besimtar që kombinon veprat e mira me devotshmërinë ndaj Allahut.

Përfitimet nga ajeti:

1. Bindja ndaj Allahut dhe të Dërguarit të Tij ﷺ duhet të jetë e plotë, edhe në kushtet më të vështira, sepse kjo është shenjë e besimit të sinqertë.
2. Vështirësitë dhe sprovat nuk duhet të na pengojnë nga veprat e mira dhe nga përgjigjja ndaj thirrjes së Allahut; përkundrazi, ato janë mundësi për të fituar shpërblime më të mëdha.
3. Shpërblimi i Allahut është i madh dhe i pakufishëm për ata që bëjnë mirë dhe ruhen nga mëkatet, dhe kjo është një nxitje për çdo musliman që të përpiqet në rrugën e Allahut.
4. Ky ajet na mëson se pas çdo vështirësie vjen lehtësimi dhe se durimi dhe bindja ndaj Allahut sjellin fitore dhe shpërblim të madh, si në këtë botë ashtu edhe në botën tjetër.