Sura Ar-Rum — Werset 29

Znaczenie słów:

• Ahawāhum – swoje pragnienia, zachcianki, skłonności.
• Bi ghayri ʿilm – bez wiedzy, bez oparcia w prawdzie i dowodach.
• Man yuḥaddi – kto poprowadzi ku drodze prostej, kto udzieli wskazówki.
• Aḍalla Allāh – których Bóg sprowadził z drogi prostej (w wyniku ich uporu i odrzucenia prawdy).
• Nāṣirīn – pomocników, obrońców, którzy mogliby ich uchronić przed karą.

Tłumaczenie i wyjaśnienie wersetu:

Ten werset odnosi się do tych, którzy odrzucili prawdę i trwają w niewierze. Bóg wyjaśnia, że ich błąd nie wynika z braku dowodów ani z tego, że prawda była przed nimi ukryta – przeciwnie, otrzymali jasne znaki i wezwanie do monoteizmu. Jednakże ci, którzy wyrządzili krzywdę samym sobie przez niewiarę i bałwochwalstwo, poszli za swoimi pragnieniami i zachciankami, bez żadnej wiedzy i bez rozsądnego uzasadnienia. Po prostu naśladowali swoich przodków i tradycje, nie zastanawiając się nad tym, czy to, co czynią, jest słuszne.

Ich postawa jest więc wynikiem ślepego naśladownictwa i ulegania namiętnościom, a nie rezultatem rzetelnego poszukiwania prawdy. Dlatego Bóg pyta retorycznie: „Któż zdoła poprowadzić ku dobru tego, kogo Bóg pozostawił w błądzeniu?” – czyli nikt nie jest w stanie wyprowadzić na prostą drogę tego, kto sam wybrał zatwardziałość w niewierze i odrzucił Boże prowadzenie. Taka osoba sama zamknęła sobie drzwi do przewodnictwa, trwając w uporze i arogancji.

Na końcu wersetu Bóg dodaje, że ci ludzie nie mają żadnych pomocników ani obrońców, którzy mogliby ich uchronić przed karą Bożą. Żadna siła, żaden bożek, żaden człowiek nie zdoła ich uratować od sprawiedliwej odpłaty, jeśli nie nawrócą się i nie porzucą swojego błędu.

Korzyści i wnioski płynące z wersetu:

1. Ostrzeżenie przed ślepym naśladownictwem – człowiek powinien kierować się wiedzą i rozumem, a nie bezmyślnie podążać za tradycją przodków, jeśli jest ona sprzeczna z prawdą objawioną przez Boga.
2. Niebezpieczeństwo ulegania namiętnościom – pragnienia i zachcianki, jeśli nie są kontrolowane przez wiarę i rozum, prowadzą człowieka do zguby i oddalają go od Boga.
3. Sprawiedliwość Boża – Bóg nie pozostawia człowieka w błądzeniu bez powodu; to sam człowiek swoim uporem i odrzuceniem prawdy sprowadza na siebie to nieszczęście.
4. Potęga Boga i bezsilność stworzeń – nikt nie może pomóc człowiekowi przeciwko woli Boga; tylko Bóg jest prawdziwym Opiekunem i Pomocnikiem, dlatego należy zwracać się do Niego i Jemu zawierzać swoje sprawy.
5. Zachęta do refleksji i pokory – werset uczy, że prawdziwa mądrość polega na uznaniu swojej słabości i potrzebie Bożego prowadzenia, a nie na pysze i poleganiu na własnych opiniach bez wiedzy.
6. Ważność wiedzy w islamie – islam kładzie ogromny nacisk na zdobywanie wiedzy i opieranie swoich przekonań na dowodach, a nie na ślepych uprzedzeniach czy tradycji pozbawionej podstaw.