Surja Er-Rum — Ajet 29

Kuptimet e fjalëve:

• Ehva'ehum (أَهْوَاءَهُم): dëshirat dhe tekat e tyre të kota.
• Bighajri 'ilm (بِغَيْرِ عِلْمٍ): pa dije e pa argument, vetëm duke ndjekur traditat e të parëve.
• Adalle (أَضَلَّ): e la në humbje për shkak të kokëfortësisë së tyre.
• Nasirun (نَاصِرِينَ): ndihmës që do t'i shpëtonin nga dënimi i Allahut.

Tefsiri i Ajetit:

Ajeti sqaron se arsyeja e humbjes së idhujtarëve nuk ishte mungesa e argumenteve apo e fjalës hyjnore, por ata vetë zgjodhën rrugën e gabuar. Ata i ndoqën dëshirat e veta të kota dhe imituan baballarët e tyre pa asnjë dije e pa menduar për të vërtetën, duke i bërë padrejtësi vetes së tyre me mosbesim. Prandaj, kushdo që Allahu e lë në humbje për shkak të kokëfortësisë dhe largimit të tij nga e vërteta, askush nuk mund ta udhëzojë në rrugën e drejtë, sepse udhëzimi i vërtetë është vetëm në dorën e Allahut. Për më tepër, ata nuk kanë asnjë ndihmës që mund t'i mbrojë nga dënimi i Allahut ose t'i shpëtojë prej tij.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Njeriu duhet ta përdorë mendjen dhe dijen për të dalluar të vërtetën nga e kota, e të mos ndjekë verbërisht traditat ose dëshirat e veta.
2. Udhëzimi i vërtetë është vetëm nga Allahu; prandaj muslimani duhet t'i lutet Atij vazhdimisht për ta mbajtur zemrën të fortë në besim.
3. Padrejtësia më e madhe është padrejtësia që njeriu i bën vetes së tij me mosbesim dhe mëkate, prandaj duhet të kemi kujdes që të mos i biem asaj.
4. Askush nuk mund ta shpëtojë njeriun nga dënimi i Allahut, prandaj duhet t'i përmbahemi urdhrave të Tij dhe të largohemi nga ndalesat e Tij.