Surah Ar-Rum — Aya 29

Ma’anonin Kalmomin:

• أَهْوَاءَهُم: sha’awoyinsu da son zuciyarsu.
• بِغَيْرِ عِلْمٍ: ba tare da wani ilmi ba, sai dai kawai bin kwaikwayo.
• أَضَلَّ اللهُ: wanda Allah ya ɓatar da shi saboda tsananin girman kai da nacewa a kan kafirci.
• نَّاصِرِينَ: masu taimako da za su cece su daga azabar Allah.

Fassarar Aya:

Ba domin rashin hujjoji ko rashin bayani ya sa suka ɓata ba, a’a, masu zalunci (wato mushirikai) sun bi son zuciyarsu da kwaikwayon kakanninsu ba tare da wani ilmi ba, suna zaluntar kansu da kafirci. Sun yi watsi da hujjojin Allah da suka bayyana, kuma suka bi hanya ba bisa sanin gaskiya ba. To, wa zai iya shiryar da wanda Allah ya ɓatar? Babu wanda zai iya shiryar da shi, domin Allah ne Mai shiryarwa kuma Mai ɓatarwa bisa ga hikimarsa. Kuma waɗannan azzalumai ba su da wani mataimaki da zai iya tsare su daga azabar Allah ko ya cece su daga gare ta.

Fa’idojin da ake samu daga aya:

1. Nuna cewa bin son zuciya da kwaikwayon magabata ba tare da dalili ba, babban dalilin ɓatawa ne, kuma yana kaiwa mutum ga halaka.
2. Karin haskakawa cewa shiryarwa da ɓatarwa duk da hannun Allah ne, kuma babu wani halitta da zai iya shiryar da wanda Allah ya ɓatar, don haka ya kamata mu nemi shiryarwa daga Allah kawai.
3. Gargaɗi ga masu zalunci cewa babu wani mataimaki da zai cece su daga azabar Allah a ranar lahira, don haka su tuba su koma ga gaskiya kafin azabar ta zo.
4. Ƙarfafa wa muminai cewa su riƙe gaskiya da dalilai masu haske, kuma su guji bin son zuciya da kwaikwayo marar tushe, domin wannan shine hanyar tsira a duniya da lahira.