Surja Er-Rum — Ajet 28

Kuptimet e fjalëve:

• Darebelekum methelen: Ju solli një shembull.
• Min enfusikum: Nga vetë gjendja juaj.
• Mime meleket ejmanukum: Nga skllevërit dhe robërit tuaj.
• Shurakae: Ortakë (pjesëmarrës).
• Tehafunehum kehifetikum enfusekum: Të keni frikë prej tyre ashtu siç keni frikë nga njëri-tjetri (nga të lirët që janë ortakë me ju).

Tefsiri i Ajetit:

Allahu i Lartësuar u drejtohet idhujtarëve me një shembull të marrë nga vetë jeta e tyre, për t'u treguar atyre kotësinë e besimit të tyre në shokë për Allahun. Ai u thotë: A pranoni ju që skllevërit dhe robërit tuaj të bëhen ortakë me ju në pasurinë që ju kemi dhënë Ne, në mënyrë që ata të jenë të barabartë me ju në të, dhe ju të keni frikë prej tyre ashtu siç keni frikë nga ortakët e lirë që mund t'ju marrin pjesën e tyre? Sigurisht që ju nuk e pranoni kurrë një gjë të tillë për veten tuaj. Atëherë, si e pranoni ju për Allahun që t'i bëni shok nga krijesat e Tij, ndërsa Ai është Zoti dhe Sunduesi i gjithçkaje?

Allahu i Madhërishëm i bën të qarta argumentet dhe provat në mënyra të ndryshme, që njerëzit me mendje të shëndoshë t'i kuptojnë dhe të përfitojnë prej tyre, duke e ditur se Allahu është i Vetmi që meriton adhurim dhe nuk ka asnjë shok apo ortak me Të.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Njohja e madhështisë së Allahut: Ajeti na mëson se Allahu është i Vetmi Zot dhe Sundues, dhe se asnjë krijesë nuk mund të jetë e barabartë me Të në asnjë mënyrë. Kjo na forcon besimin në Njëshmërinë e Allahut (Teuhid).
2. Përdorimi i logjikës së shëndoshë: Allahu na fton të mendojmë dhe të arsyetojmë me mendjen tonë të pastër, sepse mendja e shëndoshë e pranon kotësinë e idhujtarisë dhe bukurinë e besimit të pastër.
3. Mirënjohja ndaj Allahut: Kur e kuptojmë se Allahu na ka dhënë gjithçka dhe nuk ka nevojë për asnjë ortak, ne e rrisim mirënjohjen tonë ndaj Tij dhe e adhurojmë Atë me sinqeritet të plotë.
4. Liria nga robëria ndaj krijesave: Ajeti na mëson se njeriu nuk duhet t'i nënshtrohet askujt tjetër përveç Allahut, sepse të gjithë njerëzit janë krijesa të Tij dhe të barabartë në robëri ndaj Tij.
5. Rëndësia e mendimit dhe arsyetimit: Allahu i veçon njerëzit që mendojnë dhe arsyetojnë, duke i quajtur "njerëz me mendje të shëndoshë", gjë që na nxit të përdorim mendjen tonë për të kuptuar fenë dhe për t'iu afruar Allahut.