Surja Er-Rum — Ajet 9

Kuptimet e fjalëve:

• E atharul-ard – e lëvruan tokën, e gërmuan dhe e përgatitën për mbjellje.
• Amaruha – e ndërtuan dhe e banuan atë.
• Bil-bejjinat – me argumente të qarta dhe prova të dukshme.

Tefsiri i Ajetit:

A nuk kanë udhëtuar ata që mohojnë Allahun dhe nuk e kanë harruar botën tjetër, nëpër tokë, me syrin e mendimit dhe të vëzhgimit, për të parë se si ishte fundi i popujve që i mohuan të dërguarit e tyre, si fisi Ad dhe Themud? Ata ishin më të fortë se këta në trup dhe në fuqi, e përmbysën tokën për bujqësi dhe ndërtim, dhe e banuan atë më shumë se sa e banuan banorët e Mekës. Ata ndërtuan pallate dhe kështjella, por as banimi i tyre i gjatë dhe as fuqia e tyre nuk u bëri dobi. U erdhën atyre të dërguarit e tyre me argumente të qarta dhe prova të dukshme, por ata i mohuan dhe i përgënjeshtruan. Prandaj Allahu i shkatërroi ata. Allahu nuk u bëri atyre padrejtësi duke i shkatërruar, por ata vetë i bënë padrejtësi vetes së tyre me mosbesimin dhe me mëkatet e tyre, sepse ata vetë zgjodhën rrugën e shkatërrimit.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Udhëtimi nëpër tokë për të parë gjurmët e popujve të shkuar është një mësim i madh që e forcon besimin dhe e largon njeriun nga mendjemadhësia.
2. Fuqia, pasuria dhe banimi i gjatë nuk janë shenjë e kënaqësisë së Allahut, sepse popujt e mëparshëm i kishin të gjitha këto, por megjithatë u shkatërruan për shkak të mohimit të tyre.
3. Allahu është i drejtë i përsosur në gjykimin e Tij – Ai nuk e shkatërron asnjë popull pa e merituar, dhe kjo tregon drejtësinë e Tij ndaj krijesave.
4. Njeriu është ai që i bën dëm vetes së tij me mosbesimin dhe me mëkatet, prandaj duhet të kthehet te Zoti i tij para se të vijë dënimi.