Surat Luqman — Ayat 11

1) Tegesing tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• خَلْقُ اللَّهِ (khalqullah): ciptaning Allah, yaiku samubarang kang wis digawe dening Allah.
• فَأَرُونِي (fa-arūnī): mula tuduhna marang aku, yaiku aturana bukti marang aku.
• مَاذَا خَلَقَ (mādzā khalaqa): apa kang wis digawe (dening sesembahanmu).
• الَّذِينَ مِن دُونِهِ (alladzīna min dūnihi): yaiku sesembahan-sesembahan saliyane Allah.
• الظَّالِمُونَ (azh-zhālimūn): wong-wong kang tumindak zhalim, yaiku wong musyrik kang nyekutokake Allah.
• ضَلَالٍ مُّبِينٍ (dhalālin mubīn): kesasar kang cetha banget, ora ana samar-samare.

2) Jlentrehaning ayat:

Ayat iki minangka tantangan saka Allah marang wong-wong musyrik Mekah. Allah ngandhakake: "Kabeh kang wis kasebut ing ngarep, yaiku langit, bumi, gunung, segara, srengenge, rembulan, lan sakabehing makhluk — kabeh iku ciptane Allah." Sawise iku, Allah nantang wong-wong musyrik: "Saiki tuduhna marang aku, apa kang wis digawe dening sesembahan-sesembahanmu saliyane Allah? Apa brahala-brahala iku bisa nggawe apa-apa?"

Wangsulane mesthi ora ana, amarga brahala-brahala iku dhewe ora bisa nggawe apa-apa, malah dheweke dhewe digawe dening manungsa. Mula Allah banjur ngandhakake yen wong-wong musyrik iku pancen ana ing kesasar kang cetha banget. Dheweke nyembah barang kang ora bisa nggawe apa-apa, lan ninggalake Allah kang wis nggawe sakabehing samubarang. Iki minangka kesalahan kang gedhe lan kesasar kang ora bisa disamarake maneh.

Tembung "zhalim" ing ayat iki ateges wong kang nyekutokake Allah karo barang liya, yaiku tumindak syirik. Dene "dhalalin mubin" ateges kesasar kang cetha, amarga dheweke wis weruh bukti-bukti kekuasaane Allah ing alam iki, nanging tetep wae nyembah barang kang ora ana dayane.

3) Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki mulangake marang kita supaya tansah nggunakake akal lan pikiran kang sehat. Yen kita deleng alam iki kanthi tenang, mesthi kita bakal ngerti yen kabeh iki mesthi ana kang nggawe, yaiku Allah SWT.
• Ayat iki ngelingake yen nyembah saliyane Allah iku tumindak kang ora ana dhasare lan mung nggawa kesasar. Mula kita kudu tansah njaga tauhid, yaiku nyembah mung marang Allah.
• Ayat iki nuduhake yen Allah iku Maha Kuwasa lan Maha Nggawe. Kabeh kang ana ing langit lan bumi iki minangka bukti kekuasaane Allah. Iki kudu nambah iman lan katresnan kita marang Allah.
• Ayat iki ngajak kita supaya tansah mikir lan ngrenungake alam iki, amarga kanthi mikir lan ngrenungake, kita bakal saya cedhak marang Allah lan saya kuwat imane.
• Ayat iki uga mulangake yen kesasar iku bisa kedadeyan marang sapa wae kang ora nggunakake akale kanthi bener. Mula kita kudu tansah ngaji lan sinau supaya ora kesasar saka dalan kang bener.