Suurah Luqmaan — Aayad 11

Macnaha Erayada:

• "خَلْقُ اللَّهِ": Abuurista Eebe ee yaabka leh.
• "فَأَرُونِي": I tusiya ama i soo muujiya.
• "مَاذَا خَلَقَ": Maxay abuureen.
• "الَّذِينَ مِن دُونِهِ": Kuwa aad caabudaysaan oo Eebe ka soo hadhay (sanamyada iyo shurakada).
• "ضَلَالٍ مُّبِينٍ": Baadi cad oo muuqata.

Tafsiirka Aayadda:

Aayaddan waxay ku soo beegmaysaa dhamaadka doodda Eebe ee ku saabsan abuurista samada, dhulka, iyo waxa ku dhex jira. Eebe wuxuu yidhi: Waxa aad ku aragtaan abuurka kala duwan ee cirka iyo dhulka, dhagaxyada, geedaha, iyo xayawaanka – kulligood waa abuurista Eebe kaliya. Haddaba, idinka kuwa mushrikiinta ah, i tusiya waxa ay abuureen sanamyadiinna aad caabudaysaan ee Eebe ka soo hadhay! Ma jiro wax ay abuureen, maxaa yeelay iyaga laftoodu waa la abuuray, waxna ma awoodaan inay abuuraan xataa kaneeco yar. Marka Eebe wuxuu ku caddeeyay in mushrikiintu ay ku sugan yihiin baadi cad oo muuqata, oo ay ka fogeeyeen xaqa iyo toosnaanta, maxaa yeelay waxay caabudi wax aan waxba abuuri karin, isla markaana iyaga laftoodu abuur uun baa ah.

Faa'iidooyinka laga qaadan karo aayadda:

1. Tawxiidka (Keli-nimaanta Eebe): Aayaddu waxay xoojisaa rumaynta in Eebe kaliya yahay abuuraha wax kasta, isagoon la wadaagin cidna abuurista.
2. Cadaaladda Eebe: Eebe wuxuu u soo bandhigay dadka caddayn muujinaysa xaqa, si aan cudurdaar u jirin.
3. Caqligalka iyo Fikirka: Aayaddu waxay ku boorrinaysaa dadka inay fiiriyaan abuurka Eebe oo ay ka fikiraan, taasoo keenta iimaan iyo xikmad.
4. Digtoonaanta Shirk: Waxay u digaysaa in shirkku yahay baadi cad, isla markaana ka fogaanayo nolosha toosan.
5. Mahadnaqda Eebe: Marka qofku arkayo abuurka yaabka leh, waa inuu ku xoojiyaa mahadnaqda iyo weynaynta Eebe, isagoo og in naxariistiisa iyo qudratkiisu ay ka kooban yihiin wax kasta.