Surah Luqman — Talata 11

Upang sila ay manahan dito. Ang pangako ni Allah ay tunay; at Siya ang Pinakamataas sa Kapangyarihan, ang Pinakamaalam

Nilikha Niya ang kalangitan (alapaap) ng walang mga haligi na inyong namamasdan; itinindig Niya sa kalupaan ang mga kabundukan na nakatanim nang matatag, (kung hindi) baka ito ay umuga sa inyo; at Kanyang ikinalat dito ang lahat ng uri ng hayop. At Kami ang nagpamalisbis ng tubig (ulan) mula sa alapaap at nagpatubo Kami sa kalupaan ng lahat ng uri (ng halaman) sa bawat pares

At katiyakang Kami ay nagkaloob noon ng Al-Hikmah (karunungan at pananampalatayang pang-unawa, atbp.) kay Luqman na nagsasabi: “Magbigay ka ng pasasalamat kay Allah.” Sinuman ang magbigay ng damdamin ng pasasalamat, siya ay nagbigay (ng kabutihan) at gumawa ng kapakinabangan sa kanyang kaluluwa, datapuwa’t kung sinuman ang walang utang na loob, katotohanang si Allah ay Sagana (hindi nangangailangan ng anuman) at karapat- dapat sa Kanya ang lahat ng pagpupuri

Pagmalasin! Nang si Luqman ay nagsabi sa kanyang anak (na lalaki) nang may pangangaral: “O aking anak! Huwag kang magtambal ng iba pa sa pagsamba kay Allah; katotohanan, ang pagtatambal sa pagsamba sa iba pa kay Allah ay katiyakang Zulm (pinakamatinding kamalian).”