Аль-Ахзаб сүрәсе — Аять 57

Сүзләрнең мәгънәләре:

• يُؤْذُونَ — рәнҗетәләр, зарар бирәләр, авырту китерәләр.
• لَعَنَهُمُ — Аллаһ аларны рәхмәтеннән ерак кыла, үзенең рәхмәтеннән читләштерә.
• مُهِينًا — хур итүче, кимсетүче, авыр һәм рәнҗеткеч.

Аять тәфсире:

Әлбәттә, Аллаһуны һәм Аның рәсүлен рәнҗетүчеләр — ягъни Аллаһуга каршы килүчеләр, Аңа бала яки тиңдәш нисбәт итүчеләр, Аның әмерләрен бозып, гөнаһлар кылучылар, шулай ук Мөхәммәд пәйгамбәргә (с.г.в.) ялган сүзләр әйтүчеләр, аны ялганчыга, шагыйрьгә яки мәҗнүнгә тиңләүчеләр, аның сүзләренә һәм эшләренә зарар китерүчеләр — менә шушы кешеләрне Аллаһ дөньяда да, ахирәттә дә Үзенең рәхмәтеннән мәхрүм итте. Аларны һәртөрле яхшылыктан читләштерде һәм үзенең рәхмәтеннән ерак кылды. Дөньяда аларны төрле бәла-казалар, хурлык һәм җәза көтә, ә кайбер очракларда алар үлем җәзасына тартылалар. Ә ахирәттә алар өчен хур итүче һәм кимсетүче авыр гозәп әзерләнгән. Бу Җәһәннәм уты, алар анда мәңгегә калырлар һәм аларга иң рәнҗеткеч, иң авыр ґәзаблар бирелер. Бу — аларның пәйгамбәргә (с.г.в.) карата күрсәткән начар мөгамәләләренең, аңа каршы сүзләре һәм гамәлләренең тиешле җәзасыдыр. Пәйгамбәрне (с.г.в.) рәнҗетү — бик зур гөнаһ, чөнки ул Аллаһуның иң сөекле колы, һәм аны рәнҗетү Аллаһуның үзен рәнҗетүгә тиңләнә.

Аятьтән алынган файдалар:

1. Аллаһуны һәм Аның рәсүлен рәнҗетү — иң олы гөнаһлардан санала, һәм моның өчен дөньяда да, ахирәттә дә авыр җәза бар.
2. Пәйгамбәргә (с.г.в.) карата хөрмәт һәм мәхәббәт — мөселманның иманының бер өлеше. Аны рәнҗетүче кеше чын мөэмин була алмый.
3. Аллаһ Үзенең рәсүлен һәркемнән дә көчлерәк саклый, һәм аңа зарар китерүчеләрне Үзе җәзалый.
4. Бу аять мөселманнарга пәйгамбәргә (с.г.в.) карата әдәпле булырга, аның сөннәтенә иярүдә сак булырга өйрәтә, чөнки аның хакында начар сүз яки гамәл — Аллаһуның ачуын китерә.
5. Аллаһуның рәхмәтеннән мәхрүм калу — иң зур югалту, ә ахирәттәге хур итүче ґәзаб — иң авыр җәза. Шуңа күрә һәр мөселман бу гөнаһлардан ерак торырга тиеш.