Surah Saba — Talata 35

Mga Kahulugan ng mga Salita:

• Akwāl (أَمْوَالًا): mga kayamanan o ari-arian.
• Awlād (أَوْلَادًا): mga anak.
• Mu'adhdhabīn (مُعَذَّبِينَ): mga pinahihirapan o pinarurusahan.

Paliwanag ng Talata:

Sinabi ng mga mapagmataas na hindi naniniwala (mga tagapagmay-ari ng karangyaan at kapangyarihan) sa mga mahihirap na mananampalataya, habang nagyayabang at nagmamalaki: "Kami ay higit na marami sa mga kayamanan at mga anak kaysa sa inyo. Ang Allah ay nagkaloob sa amin ng mga biyayang ito sa mundo dahil sa Kanyang kaluguran sa amin, at hindi Niya kami parurusahan—ni sa mundo, ni sa Kabilang Buhay." Sa gayon, ginamit nila ang mga biyaya ng Allah bilang katibayan ng kanilang kamalian at pagmamataas, na inaakalang ang pagkakaroon ng maraming kayamanan at mga anak ay tanda ng pagiging malapit sa Allah at kaligtasan mula sa kaparusahan. Ngunit ito ay isang maling akala, sapagkat ang mga biyaya sa mundo ay hindi katibayan ng kaluguran ng Allah; sa halip, maaaring ito ay isang pagsubok at pansamantalang kasiyahan.

Mga Aral at Benepisyo:

1. Ang pagmamalaki sa mga kayamanan at mga anak ay isang ugali ng mga hindi naniniwala, at ito ay nagpapakita ng kanilang pagkabulag sa katotohanan na ang mga biyaya ay pagsubok, hindi tanda ng kaluguran ng Allah.
2. Ang tunay na sukatan ng karangalan sa paningin ng Allah ay ang pananampalataya at mabubuting gawa, hindi ang dami ng mga ari-arian o mga anak.
3. Ang Islam ay nagtuturo sa atin na huwag magpadala sa mga pansamantalang bagay sa mundo, at huwag husgahan ang kalagayan ng isang tao batay sa kanyang kayamanan o kahirapan.
4. Ang aral na ito ay nagpapalakas ng pag-asa sa mga mananampalataya na ang kanilang pagtitiis sa kahirapan at pagsubok ay may malaking gantimpala sa Kabilang Buhay, at nagbibigay babala sa mga nagmamalaki na ang kanilang kayamanan ay hindi makapagliligtas sa kanila mula sa kaparusahan ng Allah.