Саба сүрәсе — Аять 51

Сүзләрнең мәгънәләре:

• فَزِعُوا — куркып, каушап калдылар, котлары очты.
• فَلَا فَوْتَ — аларга коткарылу юк, качып котыла алмаслар.
• مِن مَّكَانٍ قَرِيبٍ — якын урыннан, бик тиз һәм җиңел тотып алыну.

Аять тәфсире:

Әгәр син, ий Мухәммәд галәйһиссәләм, күрер булсаң иде ул мәңгелек ґәзабны күз алдына китергән көнне — кәферләр куркудан катып калган хәлдә, аларга бернинди коткарылу юлы да калмаган, качар урын да, сыеныр сыенчак та булмаган. Аларны беренче мизгелдә үк, бик якын урыннан — кыямәт мәйданыннан үк Җәһәннәмгә тартып алып китәрләр. Бу хәлне күрсәң, син бик зур һәм куркыныч бер хәлне күргән булыр идең. Алар дөньяда үзләрен ирекле саныйлар иде, әмма ул көнне аларның бөтен көч-куәтләре юкка чыгар, һәм аларга бернинди ярдәм дә килмәс.

Аятьтән алынган гыйбрәтләр:

• Кыямәт көнендәге курку һәм ґәзаб хакыйкатьтер — аңа ышанып, гамәл кылырга кирәк.
• Аллаһ ґәзабы килгәндә, беркем дә кача алмас — димәк, бүген үк тәүбә итеп, изге гамәлләр кылырга ашыгырга кирәк.
• Аллаһның кодрәте чиксез — Ул теләгән бәндәсенә бик якын урыннан ук җәза бирә ала, шуңа күрә Аңа гына таянырга һәм Аның рәхмәтенә өмет итәргә кирәк.