Surat Saba — Ayat 51

1) Tegese tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• فَزِعُوا (fazi'ū): padha kaget banget lan wedi banget nalika weruh siksa.
• فَوْتَ (faut): uwal, mleset, utawa oncat saka siksa.
• أُخِذُوا (ukhizū): padha dicekel lan digawa.
• مَكَانٍ قَرِيبٍ (makānin qarīb): panggonan kang cedhak banget, gampang digayuh.

2) Katrangan ayat:

Ing ayat iki, Allah ngandhani Kanjeng Nabi Muhammad ﷺ bab kahanan kang bakal dialami dening wong-wong kafir kang padha maido lan nggorohake dhawuhe Allah. Nalika dina kiamat teka lan wong-wong mau padha weruh siksa kang wis diadhepi, atine padha gumeter lan wedi banget. Nanging ing wektu iku ora ana dalan kanggo oncat, ora ana panggonan kanggo ngungsi, lan ora ana papan kanggo ndhelik. Wong-wong mau banjur dicekel lan digawa menyang neraka saka panggonan kang cedhak banget, mula ora bisa mlayu utawa nyingkir sethithik wae. Yen Kanjeng Nabi ﷺ weruh kahanan kang kaya mangkono mau, mesthi bakal gumun lan nggumunake banget, amarga gedhene kahanan kang nggegirisi iku.

3) Piwulang lan paedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki ngelingake marang kita kabeh yen dina kiamat iku mesthi kelakon, lan saben uwong bakal nampa piwales saka apa kang wis dilakoni ing donya.
• Wong kang maido marang Allah lan Rasul-Nya bakal ngalami kahanan kang angel banget nalika wis katon siksa, nanging wektu iku wis ora ana gunane getun.
• Kita kudu enggal-enggal taubat lan nyedhaki Allah sadurunge tekan dina kang ora ana pangapura maneh.
• Ayat iki nuduhake yen Islam iku agama kang kebak pitutur lan pepeling, supaya manungsa ora kesasar lan bisa urip tentrem ing donya lan akhirat.
• Kanthi mangerteni ayat iki, kita dadi luwih tresna marang Al-Qur'an, amarga saben tembunge ngandhut piwulang kanggo kaslametane manungsa.