سورت سبا — آیت 6

د کلمو معناګانې:

• أُوتُوا الْعِلْمَ: هغه کسان چې علم ورکړل شوی دی، يعني پوهان او عالمان.
• الْحَقّ: رښتینی، هغه څه چې هېڅ شک په کې نشته.
• صِرَاط: لار، سمه او نېغه لار.
• الْعَزِيز: غالب، هغه ذات چې هېڅوک پرې غالبېدلای نشي.
• الْحَمِيد: ستایل شوی، هغه چې په هر حال کې د ستاینې وړ دی.

تفسیر:

هغه کسان چې له الله تعالی څخه علم او پوهه ورکړل شوې ده — که د صحابه کرامو څخه وي او که د اهل کتابو له عالمانو څخه چې ایمان یې راوړی وي — دوی ښه پوهېږي او په یقین سره ویني چې هغه قرآن چې تا ته د خپل رب له لوري نازل شوی، هماغه رښتینی حق دی، چې هېڅ شک او تردید په کې نشته. دا قرآن خلکو ته د الله تعالی سمه او نېغه لار ښیي؛ د هغه ذات لار چې غالب او برلاسی دی، چې هېڅوک پرې زور نشي وړلای، او په خپلو قولونو، فعلونو او احکامو کې ستایل شوی دی. دا لار د اسلام لار ده، چې انسان د دنیا په ژوند کې سم لوري ته بیايي او په آخرت کې د سعادت سبب ګرځي.

فايدې:

1. علم او پوهه د حق د پېژندلو او د ایمان د پیاوړتیا سبب ګرځي؛ څومره چې د انسان علم زیات شي، د قرآن د حقانیت په اړه یې یقین هم زیاتېږي.
2. قرآن کریم داسې کتاب دی چې رښتینولي یې د پوهو او عالمانو په زړونو کې څرګنده ده، او دوی یې په حقانیت باندې شاهدي ورکوي.
3. د قرآن پیروي انسان د عزت او ستاینې وړ ذات ته رسوي، چې هغه الله تعالی دی؛ نو څوک چې د قرآن په لار روان شي، له عزت او بریا سره ملاقات کوي.
4. دا آیت مومنانو ته ډاډ ورکوي چې د دوی دین حق دی او د دوی رب غالب او مهربان دی، نو باید په دې لار ټینګ ودرېږي او له هېڅ ګواښ نه ووېرېږي.