سوره سبا — آیه 6

معانی کلمات:

• یَری: میداند و درمییابد.
• أُوتُوا الْعِلْم: کسانی که به آنان علم و دانش داده شده است.
• الْحَقّ: حقیقتِ ثابت و راستین که هیچ باطلی در آن راه ندارد.
• صِرَاط: راه روشن و مستقیم.
• الْعَزِیز: آن که بر همه چیز چیره است و هیچکس بر او غلبه نمیکند.
• الْحَمِید: آن که در گفتار، کردار و فرمانش ستوده و شایستهی ستایش است.

تفسیر آیه:

خداوند متعال در این آیه میفرماید: کسانی که به آنان علم و دانش حقیقی داده شده است — چه از صحابهی پیامبر و چه از علمای اهل کتاب که ایمان آوردهاند — بهخوبی میدانند و درمییابند که قرآنی که بر تو ای پیامبر از جانب پروردگارت نازل شده، حقّ محض است و هیچ شک و تردیدی در آن راه ندارد. اینان با بصیرت و آگاهی، حقیقتِ وحی را تصدیق میکنند و میبینند که این کتاب آسمانی، مردم را به راه راست هدایت میکند؛ راه خدایی که عزیز و شکستناپذیر است و هیچ قدرتی بر او چیره نمیشود، و حمید است؛ یعنی در همهی گفتارها، کردارها و احکامش ستوده و شایستهی حمد و سپاس است. این آیه نشان میدهد که علم حقیقی، انسان را به شناخت حق و پیروی از آن میرساند و اهل علم، برخلاف نادانان، حقیقتِ قرآن را درمییابند و از هدایت آن بهرهمند میشوند.

فواید و پیامهای آیه:

• علم و دانش حقیقی، وسیلهای برای شناخت حق و تمیز آن از باطل است؛ پس هرکه علمش بیشتر باشد، ایمانش استوارتر و بینشش عمیقتر خواهد بود.
• قرآن کریم، کتابی است که نهتنها در محتوا حق است، بلکه بهسوی حق و حقیقت نیز هدایت میکند؛ پس تمسک به آن، رستگاری دنیا و آخرت را به همراه دارد.
• خدایی که قرآن از جانب او نازل شده، عزیز و حمید است؛ یعنی هم قدرتمند و چیره بر همهچیز است و هم شایستهی ستایش و سپاس. این دو صفت، مایهی آرامش مؤمن است که میداند پروردگارش هم تواناست و هم حکیم و ستوده.
• اهل علم، در هر زمان و مکانی، پیشگامان ایمان و هدایتاند و وظیفه دارند حقیقتِ وحی را به دیگران بشناسانند و آنان را به راه راست دعوت کنند.