Сураи Саба — Оят 6

1. Маънои калимаҳое, ки ба шарҳ ниёз доранд:

• أُوتُوا الْعِلْمَ: ба онҳо дониш ато шудааст, яъне донандагон ва олимон.
• الْحَقَّ: ростӣ, ҳақиқат, он чи шакку шубҳа дар он нест.
• صِرَاطِ: роҳ, тариқ.
• الْعَزِيزِ: Ғолибе, ки ҳеҷ кас бар Ӯ ғолиб намешавад.
• الْحَمِيدِ: Ситоишшуда, ки дар ҳама ҳол ситоиш аз они Ӯст.

1. Тафсири оят:

Худованд дар ин оят хабар медиҳад, ки онҳое, ки дониш ба онҳо дода шудааст — аз саҳобагон ва донандагони аҳли китоб, ки имон овардаанд — медонанд ва бо чашми дил мебинанд, ки он чи аз ҷониби Парвардигорат ба ту нозил шудааст, яъне Қуръони Карим, ҳақ аст ва ҳеҷ шакку шубҳае дар он нест. Ин китоб ба роҳи Худои Ғолиби Ситоишшуда ҳидоят мекунад — ба роҳи он Зоте, ки ҳеҷ кас бар Ӯ ғолиб намешавад ва ҳама чизро таҳти қудрати Хеш дорад, ва дар гуфтору кирдор ва шариати Хеш ситоишшуда аст. Ин роҳ ҳамон роҳи ислом аст, ки ба саодати дунёву охират мерасонад.

1. Фоидаҳое, ки аз ин оят бармеоянд ва мардумро ба ислом ва Қуръон меҳрубон мекунанд:

• Қуръони Карим китоби ҳақ аст ва донандагон ва оқилон ин ҳақиқатро эътироф мекунанд.
• Дониш ва илм роҳи шинохти ҳақиқатро равшан мекунад; ҳар кас бештар бидонад, бештар ба ҳақиқати Қуръон бовар мекунад.
• Қуръон ба роҳи Худои Ғолиби Ситоишшуда ҳидоят мекунад, ки ин роҳи ислом аст — роҳи саодат ва наҷот.
• Худованд Ғолиб ва Ситоишшуда аст; пайравӣ аз роҳи Ӯ ба банда иззату саодат меорад.
• Ин оят моро ташвиқ мекунад, ки Қуръонро бо тадаббур бихонем ва ба ҳидояти он амал кунем, зеро он сарчашмаи ҳақиқат ва роҳнамои башар аст.