Surat As-Saffat — Ayat 3

1) Tegesing tembung kang perlu dijlentrehake:

• فَالتَّالِيَاتِ : para malaikat kang padha maca.
• ذِكْرًا : dzikir, yaiku pangeling-eling marang Allah lan dhawuhe.

2) Tegesing ayat:

Allah SWT sumpah demi para malaikat kang tansah maca dzikir, yaiku pangeling-eling marang Allah lan maca dhawuh-dhawuhe. Para malaikat iku padha ngelakoni ibadah kanthi maca lan ngeling-eling asmane Allah tanpa kendhat. Sumpah iki minangka sumpahe Allah marang makhluke, lan mung Allah kang kena sumpah nganggo apa wae saka makhluke. Dene manungsa ora kena sumpah kajaba nganggo asmane Allah, amarga sumpah nganggo saliyane Allah iku kalebu syirik.

Ayat iki isih ana gandhengane karo ayat-ayat sadurunge, yaiku nalika Allah sumpah demi para malaikat kang padha baris rapi ing ibadah, kang padha nundhung lan nggiring mega, lan sabanjure para malaikat kang padha maca dzikir. Kabeh iku mau minangka pambukten yen sesembahane manungsa iku sejatine mung siji, yaiku Allah SWT, ora ana sekutu tumrap Panjenengane. Mula saka iku, manungsa kudu nglakoni ibadah lan tha'at mung marang Allah SWT.

3) Faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki nuduhake kaluhurane para malaikat minangka makhluk kang tansah ta'at lan tansah maca dzikir marang Allah, dadi tuladha kanggo manungsa supaya sregep ngibadah lan ngeling-eling marang Allah.
• Sumpahe Allah nganggo makhluke nuduhake yen Allah iku Maha Kuwasa lan kabeh makhluk iku ana ing ngisor kuwasa-Ne, mula manungsa ora perlu wedi marang saliyane Allah.
• Ayat iki ngelingake yen sesembahan kang bener iku mung Allah SWT, mula manungsa kudu nyingkiri syirik lan nyembah mung marang Allah.
• Tembung "dzikir" nuduhake pentinge ngeling-eling marang Allah ing saben wektu, amarga dzikir iku bisa nyenengake ati lan nyedhakake manungsa marang Allah.
• Ayat iki uga mulangake yen sumpah iku mung kena nganggo asmane Allah, lan sumpah nganggo saliyane Allah iku ora kena lan kalebu dosa syirik.