Surja Sad — Ajet 12

Kuptimet e fjalëve:

• "Kadhdhabat": Mohoi (përgënjeshtroi).
• "Kawmu Nuh": Populli i Nuhut (alejhi selam).
• "Ad": Fisi i Adit, populli i Hudit (alejhi selam).
• "Fir'avn": Faraoni, sundimtari i Egjiptit në kohën e Musait (alejhi selam).
• "Dhul-Autad": Zotëruesi i kunjeve (shtyllave) – përshkrim që tregon forcën dhe fuqinë e tij të madhe, sepse ai i torturonte njerëzit duke i lidhur në kunje (shtylla) të mëdha.

Tefsiri i Ajetit:

Allahu i Lartësuar e ngushëllon Pejgamberin e Tij, Muhamedin (salallahu alejhi ve sel-lem), duke i thënë se mohimi i kurejshëve ndaj teje nuk është diçka e re, sepse edhe para tyre popuj të tjerë i mohuan pejgamberët e tyre. Përpara këtyre mohuesve nga kurejshët, i mohuan të dërguarit e tyre: populli i Nuhut (alejhi selam), të cilët u shkatërruan me përmbytjen e madhe; fisi i Adit, të cilët u shkatërruan me erën e tmerrshme; dhe Faraoni, zotëruesi i kunjeve, i cili kishte fuqi të madhe dhe i torturonte njerëzit duke i lidhur në kunje – të gjithë këta i mohuan të dërguarit e tyre, prandaj i goditi dënimi i Allahut. Kështu, edhe këta mohues do t'i godasë dënimi, ashtu siç i goditi ata.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Ngushëllim për besimtarët: Kur hasin në kundërshtime dhe mohime, le ta dinë se kjo është rruga e pejgamberëve, sepse edhe para tyre popujt i mohuan të dërguarit e tyre.
2. Fuqia dhe forca nuk e shpëtojnë njeriun nga dënimi i Allahut – Faraoni kishte kunje dhe fuqi të madhe, por kjo nuk i bëri dobi asgjë kur erdhi urdhri i Allahut.
3. Në këtë ajet ka paralajmërim për mohuesit se fundi i tyre do të jetë shkatërrim, ashtu siç ishte fundi i popujve të mëparshëm.
4. Ajeti tregon se të gjithë popujt që u përmendën ishin të bashkuar në mohim dhe kundërshtim, por Allahu i shkatërroi të gjithë, gjë që tregon se e vërteta është një dhe se Allahu është Mbështetësi i të dërguarve të Tij.