Сад сүрәсе — Аять 32

Сүзләрнең мәгънәләре:

• أَحْبَبْتُ حُبَّ الْخَيْرِ — "خير" дигән сүз монда мал-мөлкәт, бигрәк тә атлар мәгънәсендә килә. Ягъни "мин малны яратуны өстен күрдем" дигәнне аңлата.
• عَن ذِكْرِ رَبِّي — Раббымны искә алудан, ягъни гыйбадәттән, бигрәк тә икенде намазыннан.
• حَتَّى تَوَارَتْ بِالْحِجَابِ — Кояш кичке караңгылык пәрдәсе артына яшеренгәнче, ягъни кояш баеганчы.

Аять тәфсире:

Бу аятьдә Аллаһы Тәгалә безгә пәйгамбәр Сөләйман галәйһиссәламнең хәлен сөйли. Бервакыт аңа кичке вакытта бик матур, тиз йөгерек атлар күрсәтелде. Сөләйман галәйһиссәлам шул атларны карап мавыгып китте һәм икенде намазын (гаср намазын) вакытында укый алмады, кояш баеп китте. Ул моңа бик үкенде һәм үзенең хатасын танып: "Мин Раббымны искә алудан (икенде намазыннан) малны яратуны өстен күрдем, хәтта кояш пәрдә артына яшеренгәнче", — диде. Ягъни ул атларны карау аны намаздан гафил калдырды. Шуннан соң ул атларны кире кайтарырга кушты һәм аларның аякларын, муеннарын кылыч белән кыркып, Аллаһ юлына садака кылды. Бу — аның тәүбәсенең һәм Аллаһка кайтуының билгесе иде.

Аятьтән алынган файдалар:

1. Дөнья маллары, хәтта иң матур һәм кыйммәтле нәрсәләр дә, Аллаһны искә алудан һәм гыйбадәттән аермаска тиеш. Әгәр дөнья шөгыле безне намаздан һәм Аллаһны зекер итүдән аера икән, бу — зур югалту.
2. Гөнаһ эшләгән кеше, хәтта пәйгамбәр булса да, тиз арада тәүбә итәргә һәм хатасын танырга тиеш. Сөләйман галәйһиссәламнең үкенүе — безгә үрнәк.
3. Аллаһ юлында мал-мөлкәтне бирү — тәүбәнең чынлыгын күрсәтә торган гамәл. Сөләйман галәйһиссәлам үзенең яраткан атларын Аллаһ ризалыгы өчен корбан итте.
4. Намаз вакыты — бик кадерле вакыт, ул дөньяның барлык шөгыльләреннән өстенрәк. Мөселман кешесе намазны вакытында уку өчен барлык дөньяви эшләрен калдырырга тиеш.