ص سۈرىسى — ئايەت 32

1. ئايەتتىكى چۈشەندۈرۈشكە موھتاج سۆزلەر:

• «أَحْبَبْتُ حُبَّ الْخَيْرِ»: ياخشىلىقنى، يەنى مال-دۇنيانى ۋە ئاتلارنى شۇنچە كۆپ ياخشى كۆردۈمكى.
• «الْخَيْرِ»: بۇ يەردە مال-دۇنيا ۋە ئات-ئۇلاغلارنى كۆرسىتىدۇ.
• «تَوَارَتْ بِالْحِجَابِ»: كۈن پېتىپ، كېچە پەردىسى ئاستىدا يوشۇرۇندى.

1. ئايەتنىڭ تەپسىرى:

سۇلەيمان ئەلەيھىسسالام ئۆزىنىڭ ئاتلىرىنى كۆرۈپ، ئۇلارغا بولغان مۇھەببىتىگە بېرىلىپ كەتتى. شۇ ئاتلارنى كۆرۈش بىلەن مەشغۇل بولۇپ، پەرۋەردىگارىنى ئەسلەشتىن، يەنى ئەسىر نامىزىنى ۋاقتىدا ئوقۇشتىن كېچىكىپ قالدى. كۈن پېتىپ، كېچە پەردىسى ئاستىدا يوشۇرۇنغانغا قەدەر ئۇ بۇ ئىش بىلەن ئالدىراش بولدى. شۇ ۋاقىتتا ئۇ ئۆزىنىڭ خاتالىقىنى ھېس قىلىپ، تەۋبە قىلىپ: «مەن ھەقىقەتەن مال-دۇنيا ۋە ئاتلارغا بولغان مۇھەببەتنى پەرۋەردىگارىمنى ئەسلەشتىن ئەۋزەل كۆردۈم، ھەتتا كۈن پېتىپ كەتتى» دەپ ئېتىراپ قىلدى. بۇ ئايەت بىزگە شۇنى ئۆگىتىدۇكى، دۇنيا مال-مۈلۈكى ۋە پەرزەنت-ئائىلە قاتارلىق نەرسىلەر بىزنى ئاللاھنى ئەسلەشتىن، ناماز ۋە ئىبادەتلەردىن چەكلەپ قويماسلىقى كېرەك. ھەر قانداق ياخشى نەرسىمۇ ئاللاھنىڭ زىكرىدىن ئۈستۈن بولالمايدۇ. سۇلەيمان ئەلەيھىسسالامنىڭ بۇ ئېتىراپى ۋە تەۋبىسى بىز ئۈچۈن ئۈلگە. ئاللاھ تائالا بىزنى دۇنيا مۇھەببىتىگە بېرىلىپ، ئاخىرەتنى ۋە ئىبادەتنى ئۇنتۇپ قېلىشتىن ساقلىسۇن. ئاللاھنىڭ زىكرى ۋە ناماز ھەر نەرسىدىن ئەۋزەل. بىز ھەر ۋاقىت ئاللاھنى ئەسلەپ، ئۇنىڭ بىزگە بەرگەن نېئمەتلىرىگە شۈكۈر قىلىشىمىز، ھەمدە ئۇلارنى ئاللاھقا يېقىنلىشىش يولىدا ئىشلىتىشىمىز كېرەك.