Sura Sad — Werset 4

Znaczenie słów:

• مُنذِرٌ – ostrzegający, ten, który przestrzega przed karą Bożą.
• مِنْهُمْ – spośród nich samych, czyli człowiek z ich własnego narodu.
• سَاحِرٌ – czarownik, ktoś uprawiający magię.
• كَذَّابٌ – wielki kłamca, ten, który zmyśla.

Tłumaczenie i wyjaśnienie wersetu:

Ten werset ukazuje reakcję niewiernych z plemienia Kurajszytów na przyjście Proroka Mahometa (niech spoczywa na nim pokój i błogosławieństwo Allaha) z ostrzeżeniem. Kiedy przyszedł do nich z wezwaniem do wiary w jednego Boga, ogarnęło ich wielkie zdziwienie i niedowierzanie. Dziwili się, że Bóg posłał im człowieka spośród nich samych – zwykłego śmiertelnika, a nie anioła – aby ich ostrzegał przed karą Bożą i wzywał do monoteizmu. Ich zdumienie wynikało z pychy i uprzedzeń, a nie z racjonalnych powodów.

Zamiast przyjąć prawdę, niewierni odrzucili ją i zaczęli oczerniać Proroka (niech spoczywa na nim pokój i błogosławieństwo Allaha). Mówili: „To jest czarownik i wielki kłamca”. Oskarżali go o czary, ponieważ jego słowa miały niezwykły wpływ na ludzi, a o kłamstwo – ponieważ twierdził, że otrzymuje objawienie od Boga. W ten sposób próbowali zdyskredytować jego przesłanie i odwrócić od niego ludzi.

Ich zdziwienie i oskarżenia były bezpodstawne, ponieważ posłanie człowieka spośród nich samych było wręcz dowodem miłosierdzia Boga – wysłannik znał ich język, kulturę i realia życia, co ułatwiało mu przekazanie im prawdy w sposób zrozumiały i bliski ich sercom.

Korzyści i wnioski płynące z wersetu:

1. Cudowność posłania człowieka jako wysłannika – Bóg w swojej mądrości wybiera posłańców spośród ludzi, aby mogli być wzorem do naśladowania i aby ich przekaz był zrozumiały dla społeczności, do której zostali posłani. To dowód Bożego miłosierdzia i troski o ludzi.
2. Odrzucenie prawdy przez niewiernych jest ich wyborem, a nie dowodem na fałszywość przesłania – historia wszystkich proroków pokazuje, że ludzie często odrzucają prawdę z powodu pychy, przyzwyczajeń i przywiązania do tradycji przodków, a nie z powodu braku dowodów.
3. Oskarżanie posłańców o czary i kłamstwo jest typową taktyką wrogów prawdy – gdy ludzie nie mogą podważyć treści przesłania, atakują osobę posłańca, próbując w ten sposób zdyskredytować całą naukę. To ostrzeżenie dla nas, abyśmy nie ulegali takim manipulacjom.
4. Cierpliwość i wytrwałość w głoszeniu prawdy – mimo takiej reakcji, Prorok (niech spoczywa na nim pokój i błogosławieństwo Allaha) nie zniechęcił się i kontynuował swoją misję. To dla nas lekcja, że w drodze do prawdy zawsze spotkamy sprzeciw, ale nie powinniśmy się nim załamywać.
5. Pokora wobec Bożego wyboru – ludzie dziwili się, że Bóg wybrał człowieka spośród nich, ale to Bóg wie najlepiej, komu powierzyć swoje przesłanie. My jako muzułmanie powinniśmy przyjmować Boże decyzje z pokorą i zaufaniem, nawet jeśli nie w pełni je rozumiemy.