Sad surəsi — Ayə 4

Ayədəki bəzi kəlmələrin izahı:

• مُنذِرٌ (münzir): Xəbərdarlıq edən, qorxudan; yəni insanları Allahın əzabı ilə qorxudub haqqa dəvət edən peyğəmbər.
• سَاحِرٌ (sahir): Sehrbaz, sehr edən.
• كَذَّابٌ (kəzzab): Yalançı, çox yalan danışan.

Ayənin təfsiri:

Bu ayədə Allah-Təala kafirlərin Peyğəmbərə (sallallahu aleyhi və səlləm) qarşı necə təəccüb və inkar içində olduqlarını bizə xəbər verir. Onlar özlərinin içindən, öz cinslərindən bir xəbərdar edicinin — yəni Muhəmməd peyğəmbərin gəlməsinə təəccüb etdilər. Halbuki bu, Allahın böyük mərhəmətidir: Rəbbimiz onlara öz aralarından, dilini və halını yaxşı bildikləri birini göndərdi ki, onları Allahın əzabı ilə qorxudub doğru yola çağırsın. Lakin kafirlər bu haqqı qəbul etmək əvəzinə, onu sehrbaz və yalançı adlandırdılar. Onlar dedilər ki, bu adam guya sehr edir və öz iddiasında — Allah tərəfindən vəhy aldığını söyləməkdə — yalan danışır. Halbuki onlar Peyğəmbərin doğruluğuna dair açıq-aydın dəlilləri görürdülər; yenə də təkəbbür və inad üzündən haqqı inkar etdilər.

Ey insan! Bir düşün: Allah sənə Öz içindən, sənin dilini danışan, sənin halını anlayan bir xəbərdar edici göndərdi. Bu, Rəbbinin sənə olan sevgisinin və qayğısının əlamətidir. O, səni cəhənnəm odundan qorxudub Cənnətə dəvət edir. Elə isə bu dəvəti təkəbbürlə rədd etmə, inadla üz çevirmə. Bil ki, haqqı inkar edənlərin sonu hüsrandır; haqqı qəbul edib təslim olanların sonu isə əbədi səadətdir. Quranın bu ayəsi bizə öyrədir ki, insan öz içindən gələn doğru səsə qulaq asmalı, təkəbbürü bir kənara qoyub Allahın hidayətinə sarılmalıdır.