സൂറ സ്വാദ് — ആയത്ത് 4

പദാർത്ഥങ്ങൾ:

• مُنذِرٌ: താക്കീത് നൽകുന്നവൻ, ഭയപ്പെടുത്തുന്നവൻ.
• مِنْهُمْ: അവരിൽ നിന്നുതന്നെയുള്ള (മനുഷ്യൻ).
• سَاحِرٌ: ജാലവിദ്യക്കാരൻ, മാന്ത്രികൻ.
• كَذَّابٌ: വ്യാജം പറയുന്നവൻ, കള്ളം പറയുന്നവൻ.

വ്യാഖ്യാനം:

അവിശ്വാസികളായ ആ ജനത അത്ഭുതപ്പെട്ടു, അവരിൽ നിന്നുതന്നെയുള്ള ഒരു മനുഷ്യൻ അവർക്ക് മുന്നറിയിപ്പ് നൽകാൻ വന്നതിൽ. അവർക്ക് അത് വിചിത്രമായി തോന്നി, കാരണം അവർ പ്രവാചകൻ ഒരു മനുഷ്യനായിരിക്കരുത്, മലക്കായിരിക്കണം എന്ന് കരുതി. എന്നാൽ അല്ലാഹു തന്റെ സന്ദേശം എത്തിക്കാൻ മനുഷ്യരിൽ നിന്നുതന്നെ പ്രവാചകന്മാരെ നിയോഗിക്കുന്നതാണ്.

അവർ അത്ഭുതപ്പെടുക മാത്രമല്ല, പ്രവാചകൻ (സ്വല്ലല്ലാഹു അലൈഹി വസല്ലം) കൊണ്ടുവന്ന തെളിവുകൾ കണ്ടിട്ടും അവർ അദ്ദേഹത്തെ നിരാകരിച്ചു. അവർ പറഞ്ഞു: "ഇവൻ ഒരു ജാലവിദ്യക്കാരനും കള്ളം പറയുന്നവനുമാണ്." അദ്ദേഹം അല്ലാഹുവിങ്കൽ നിന്ന് സന്ദേശം ലഭിക്കുന്നു എന്ന അവകാശവാദം അവർ നിഷേധിച്ചു. അദ്ദേഹം ജനങ്ങളെ മാന്ത്രികത കൊണ്ട് വശീകരിക്കുകയും അല്ലാഹുവിന്റെ പേരിൽ കള്ളം പറയുകയുമാണെന്ന് അവർ ആരോപിച്ചു. എല്ലാ ദൈവങ്ങളെയും തള്ളി ഒരേ ഒരു ദൈവത്തെ മാത്രം ആരാധിക്കാൻ അദ്ദേഹം ആവശ്യപ്പെട്ടത് അവർക്ക് അത്ഭുതകരവും അംഗീകരിക്കാൻ കഴിയാത്തതുമായി തോന്നി.

പാഠങ്ങളും പ്രയോജനങ്ങളും:

1. പ്രവാചകന്മാർ മനുഷ്യരിൽ നിന്നുതന്നെയാണ് വരുന്നത് എന്നത് അല്ലാഹുവിന്റെ കാരുണ്യമാണ്. അത് ജനങ്ങൾക്ക് മനസ്സിലാക്കാനും പ്രവർത്തിക്കാനും എളുപ്പമാക്കുന്നു.
2. സത്യം കൊണ്ടുവരുന്നവനെ അവിശ്വാസികൾ അപകീർത്തിപ്പെടുത്താൻ ശ്രമിക്കുന്നത് എക്കാലത്തെയും പതിവാണ്. എന്നാൽ സത്യം വ്യക്തമാണ്, അത് ഒടുവിൽ വിജയിക്കും.
3. അല്ലാഹുവിന്റെ ഏകത്വം (തൗഹീദ്) ഇസ്ലാമിന്റെ കാതലാണ്. അത് സ്വീകരിക്കുന്നവന് മോക്ഷവും നിരാകരിക്കുന്നവന് നാശവുമാണ്.
4. പ്രവാചകന്മാരെ അപകീർത്തിപ്പെടുത്തുന്നത് അവിശ്വാസത്തിന്റെ ലക്ഷണമാണ്. വിശ്വാസികൾ അവരെ ബഹുമാനിക്കുകയും അനുസരിക്കുകയും വേണം.
5. ജാലവിദ്യയും കള്ളം പറയലും വലിയ പാപങ്ങളാണ്. സത്യസന്ധതയും വ്യക്തതയും വിശ്വാസിയുടെ മുഖമുദ്രയായിരിക്കണം.