Сад сүресі — Аят 4

1. Сөздердің мағынасы:

• وَعَجِبُوا — олар таң қалды, таңырқады.
• مُنذِرٌ — ескертуші, қорқытушы, яғни Аллаһтың азабы туралы ескертетін пайғамбар.
• مِّنْهُمْ — олардың ішінен, өз қатарынан.
• سَاحِرٌ — сиқыршы.
• كَذَّابٌ — өтірікші, жалған сөйлеуші.

1. Аяттың тәпсірі:

Бұл аятта құлшылықтан бас тартқан кәпірлердің таңырқауы мен қарсылығы баяндалады. Олар Аллаһтың өздерінің ішінен, яғни адам баласынан бір ескертуші пайғамбар жібергеніне таң қалды. Олар: «Бізге адамдар арасынан бір ескертуші келді ме?» — деп, бұны оғаш көрді. Шындығында, пайғамбардың адамдар арасынан болуы — Аллаһтың рақымы мен даналығының көрінісі, өйткені адамдар өз тілінде сөйлейтін, өздері түсінетін бір пенде арқылы шақырылғанда, оған еру жеңіл болады.

Осыдан кейін кәпірлер пайғамбарға (оған Аллаһтың игілігі мен сәлемі болсын) қарсы ауыр сөздер айтты: «Бұл — сиқыршы, өтірікші». Олар оны сиқыршы деп атады, себебі оның алып келген уағызы адамдардың жүрегіне әсер етіп, ойларын өзгертіп жатты; ал өтірікші деді, өйткені ол өзін Аллаһтың елшісімін деп жариялады. Шындығында, олардың бұл айыптаулары негізсіз еді. Пайғамбардың алып келген дәлелдері мен белгілері оның шыншылдығын растап тұрған. Олар бір Аллаһқа сенуге шақырғанда, көптеген құдайлардан бір құдайға көшуді оғаш көріп, оны мүлдем қабылдамады. Бұл — олардың надандығы мен қыңырлығының белгісі.

1. Аяттан алынатын пайдалы ғибраттар:

• Аллаһ пайғамбарларды адамдардың өз ішінен таңдап жібереді, бұл — Оның рақымы мен даналығы. Сондықтан пайғамбардың адам болуы оған сенуге кедергі болмауы тиіс.
• Кәпірлердің пайғамбарларға «сиқыршы», «өтірікші» деп айып тағуы — тарихта қайталанып келген жағдай. Бұл — шындыққа көз жұмудың бір түрі.
• Адамдардың көпшілігі өздері үйренген, әдеттенген нәрседен бас тартуға қиындық көреді. Бірақ шындықты қабылдау үшін қыңырлықтан арылу керек.
• Ислам — ақылға сай, табиғи дін. Ол адамды бір Аллаһқа құлшылық етуге шақырады, бұл — адам баласының жаратылысына ең сәйкес жол.
• Пайғамбардың (оған Аллаһтың игілігі мен сәлемі болсын) алып келген дінінің шындығы оның дәлелдері мен мінез-құлқынан көрінеді. Сондықтан оған сену — ақыл мен жүректің келісімі.