Surat Sad — Ayat 4

1. Tembung-tembung kang perlu dimangerteni:

• مُّنذِرٌ: Wong kang menehi pepeling utawa peringatan babagan siksa Allah.
• سَاحِرٌ: Tukang sihir, wong kang dianggep bisa nggawe kahanan kang ora wajar.
• كَذَّابٌ: Wong kang akeh goroh, ora bisa dipercaya omongane.

1. Tafsir ayat:

Wong-wong kafir padha gumun banget nalika ana Rasul kang teka saka golongane dhewe, yaiku Nabi Muhammad ﷺ, kang tugase menehi pepeling babagan siksa Allah yen dheweke tetep ing kekafiran. Gumune iku ora wajar, amarga dheweke rumangsa aneh kok ana wong biasa kaya dheweke bisa dadi utusan Allah. Nalika Nabi ﷺ ngandhani yen sesembahane iku mung siji, yaiku Allah, dheweke banjur padha mbantah lan ngucap: "Iki wong tukang sihir, dheweke nyihir wong akeh, lan goroh banget anggone ngaku dadi Rasul kang oleh wahyu saka Allah." Wong-wong kafir mau ngucapake omongan iku sawise weruh bukti-bukti kang cetha yen apa kang digawa dening Nabi ﷺ iku bener. Dadi, dheweke dudu mung ora percaya, nanging uga padha nyalahake lan ngremehake Rasul kanthi omongan kang ala.

1. Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki mulangake yen wong kang ora gelem nampa bebener asring golek alesan kang ora masuk akal, kaya ngucap "tukang sihir" marang wong kang mung ngajak marang kabecikan.
• Kita kudu ngerti yen para Rasul iku manungsa biasa, dipilih dening Allah, mula ora perlu gumun yen utusan iku saka golongane dhewe.
• Ayat iki nuduhake sepira gedhene nikmate Islam, amarga kita dikirimi Rasul kang jelas lan bisa dipercaya, mula ayo padha syukur lan tambah tresna marang agama iki.
• Wong kang ngajak marang tauhid mesthi bakal nemoni tantangan lan omongan ala, nanging kita kudu tetep sabar lan yakin yen bebener iku mesthi menang.
• Ayat iki uga ngelingake supaya ora gampang ngucapake omongan ala marang wong liya, luwih-luwih marang wong kang ngajak marang kabecikan, amarga bisa dadi tandha ati kang kafir.