Sura Sad — Werset 5

Znaczenie słów:

• Al-ālihah – bogowie, liczba mnoga od *ilāh* (bóstwo).
• Ilāhan wāḥidan – jednego boga.
• ʿujāb – rzecz zadziwiająca, niezwykła, budząca ogromne zdumienie.

Tłumaczenie i wyjaśnienie:

Ten werset ukazuje reakcję niewiernych przywódców Kurajszytów na wezwanie Proroka Mahometa (niech pokój i błogosławieństwo będą z nim) do oddawania czci wyłącznie Allahowi. Kiedy usłyszeli, że ma on ich zaprowadzić do wiary w jednego Boga, wyrazili swoje zdumienie i niedowierzanie, mówiąc: „Jak ten człowiek śmie zamieniać wielu bogów, których czcili nasi przodkowie, w jednego Boga? Czy naprawdę sądzi, że cała ludzkość może być oddana jednemu bóstwu? Zaprawdę, to, co głosi, jest rzeczą niezwykle zadziwiającą i trudną do przyjęcia dla naszych umysłów”.

Ich słowa nie wynikały jednak z troski o prawdę, lecz z przywiązania do tradycji przodków, dumy i strachu przed utratą swojej pozycji społecznej oraz wpływów. Odrzucili oni jedność Boga nie dlatego, że mieli dowody na istnienie wielu bogów, ale dlatego, że było to sprzeczne z ich interesami i przyzwyczajeniami. W rzeczywistości bowiem cały wszechświat – niebiosa, ziemia, życie i śmierć – świadczy o tym, że istnieje tylko jeden Stwórca i Władca wszystkiego, któremu nikt nie jest równy.

Korzyści płynące z tej wersetu:

1. Wielkość tauhidu (jedności Boga) – wiara w jednego Boga jest fundamentem islamu i największą prawdą, którą niesie przesłanie wszystkich proroków. To ona uwalnia człowieka od bałwochwalstwa i fałszywych bóstw.
2. Cierpliwość Proroka (niech pokój będzie z nim) – pomimo szyderstw i zdumienia niewiernych, Prorok nie ustawał w głoszeniu prawdy. Uczy nas to wytrwałości w dążeniu do dobra, nawet gdy spotykamy się z niezrozumieniem.
3. Ostrzeżenie przed ślepym naśladownictwem – Kurajszyci odrzucili prawdę, ponieważ była sprzeczna z tradycją ich przodków. Islam zachęca do myślenia i refleksji, a nie do bezkrytycznego podążania za zwyczajami, jeśli są one sprzeczne z prawdą.
4. Jedność jako źródło siły – tak jak jedność Boga jest podstawą ładu we wszechświecie, tak jedność wiernych – oparta na czci dla jednego Boga – jest źródłem siły i wspólnoty muzułmańskiej.
5. Zachęta do refleksji nad stworzeniem – wszechświat, w którym wszystko jest doskonale zorganizowane, nie mógłby istnieć, gdyby rządziło nim wielu bogów. Jedność Boga jest oczywista dla każdego, kto patrzy na świat otwartymi oczami.