சூரா ஸாத் — வசனம் 4

சொற்பொருள் விளக்கம்:

• مُنذِرٌ: அச்சமூட்டி எச்சரிக்கை செய்பவர் (இறைத்தூதர்).
• مِّنْهُمْ: அவர்களிலிருந்தே (அவர்களின் இனத்தைச் சேர்ந்த ஒருவர்).
• سَاحِرٌ: மந்திரவாதி (மக்களை மயக்குபவர்).
• كَذَّابٌ: பொய்யர் (பெரும் பொய்யர்).

விளக்கம்:

இந்த இறைவசனத்தில், இறைவன் நபி முஹம்மது (ஸல்) அவர்களின் காலத்து இணைவைப்பாளர்களின் நிலையை விவரிக்கிறார். அவர்களிடம் அவர்களின் சொந்த இனத்தைச் சேர்ந்த ஒரு தூதர் வந்து, இறைவனின் வேதனையைப் பற்றி எச்சரித்தபோது, அவர்கள் ஆச்சரியப்பட்டனர். "எங்களைப் போன்ற ஒரு மனிதனா எங்களுக்கு தூதராக வந்திருக்கிறான்?" என்று அவர்கள் வியந்தனர். இது அவர்களின் அறியாமையையும், இறைவனின் திட்டத்தைப் புரிந்துகொள்ள இயலாமையையும் காட்டுகிறது.

மேலும், அவர்கள் நபி (ஸல்) அவர்களின் அழைப்பின் உண்மைத்தன்மையை நிரூபிக்கும் அத்தாட்சிகளைக் கண்டபோதும், அதை ஏற்க மறுத்து, "இவன் ஒரு மந்திரவாதி, பொய்யர்" என்று கூறினர். அவர்கள் இவ்வாறு கூறியதற்குக் காரணம், நபி (ஸல்) அவர்கள் "உங்கள் இறைவன் ஒரே ஒருவனே" என்று கூறியபோது, பல தெய்வங்களை வணங்கிக்கொண்டிருந்த அவர்களுக்கு இது மிகவும் விசித்திரமாகத் தோன்றியது. ஒரே இறைவனை வணங்குவது அவர்களின் மூதாதையர்களின் வழியிலிருந்து முற்றிலும் மாறுபட்டதாக இருந்ததால், அவர்கள் அதை ஏற்க மறுத்து, தூதரை அவதூறு செய்தனர்.

பயன்கள்:

1. இறைத்தூதர்கள் மனிதர்களாகவே அனுப்பப்படுகிறார்கள்: இறைவன் தனது தூதர்களை மனிதர்களாகவே அனுப்புகிறான், ஏனெனில் மனிதர்களால் அவர்களிடமிருந்து நேரடியாகக் கற்றுக்கொள்ள முடியும். இது இறைவனின் கருணையின் அடையாளம்.
2. நிராகரிப்பாளர்களின் நிலை மாறாது: அத்தாட்சிகள் தெளிவாக இருந்தாலும், நிராகரிப்பாளர்கள் தங்கள் முரண்பாட்டை விட்டுவிட மாட்டார்கள். அவர்கள் உண்மையை மறைக்கவும், தூதர்களை அவதூறு செய்யவும் முயற்சிப்பார்கள்.
3. நபி (ஸல்) அவர்களின் பொறுமை: இத்தகைய கடுமையான அவதூறுகளுக்கு ஆளானபோதும், நபி (ஸல்) அவர்கள் பொறுமையுடன் அழைப்பைத் தொடர்ந்தார்கள். இது நமக்கு பொறுமையின் முக்கியத்துவத்தைக் கற்பிக்கிறது.
4. உண்மையை ஏற்கத் தயங்கக்கூடாது: ஒருவரின் சொந்த இனத்தைச் சேர்ந்தவர் உண்மையைக் கூறினால், அதை ஏற்க மறுப்பது அறியாமையாகும். உண்மை எங்கிருந்து வந்தாலும் அதை ஏற்க வேண்டும்.
5. இறைவனின் வேதனை பற்றிய எச்சரிக்கை: இறைத்தூதர்களின் எச்சரிக்கையை ஏற்காதவர்கள், இறைவனின் வேதனைக்கு ஆளாவார்கள் என்பதை இந்த வசனம் நினைவூட்டுகிறது.