سورت زمر — آیت 61

د کلمو معناګانې:

• يُنَجّي: خلاصول، بچ کول.
• اتَّقَوْا: هغه کسان چې له الله څخه وېرېدلي او د هغه امرونه يې عملي کړي او له نواهي يې ځان ساتلی دی.
• بِمَفَازَتِهِمْ: د خپل بري او کاميابۍ په سبب؛ يعنې د هغه ځای په بدل کې چې دوی ورته رسېدلي، يعنې جنت.
• السُّوءُ: هر ډول بدي، تکليف او عذاب.
• يَحْزَنُونَ: غمژن کېدل، خفګان کول.

د آيت تفسير:

الله تعالی به هغه کسان چې له ځان سره يې تقوا اختيار کړې ده — يعنې د هغه فرمانونه يې منلي او له حرامو يې ځان ساتلی دی — د دوی د کاميابۍ او بري په سبب له دوزخ او د هغه له عذابه خلاصوي. د دوی بری او کاميابي دا ده چې الله تعالی به دوی جنت ته داخل کړي، کوم ځای چې د دوی د تقوا اجر او بدله ده. په دغه ورځ به دوی ته هېڅ ډول بدي او تکليف نه رسېږي، نه به د دوزخ عذاب ورته لمسېږي او نه به دوی پر هغه څه خفګان کوي چې په دنيوي ژوند کې يې له لاسه ورکړي وي؛ ځکه چې دوی ته داسې نعمتونه او خوشحالۍ ورکول کېږي چې د دنيوي هر څه په پرتله ډېر غوره او لوړ دي.

د آيت څخه ترلاسه شوې ګټې:

1. تقوا د نجات او خلاصون اصلي لامل دی؛ څوک چې له الله څخه ووېرېږي او د هغه حکمونه عملي کړي، الله به يې له هر ډول بدۍ او عذابه وساتي.
2. د الله تعالی وعده حتمي ده؛ هغه خپل متقي بنده ګان له سختۍ او عذابه خلاصوي او دوی ته د بري او کاميابۍ ځای ورکوي.
3. مؤمن ته د دنيوي زيانونو او له لاسه ورکړل شويو څيزونو له امله اندېښنه نه لري، ځکه چې د آخرت نعمتونه او اجر د دنيوي هر څه په پرتله ډېر لوی او تلپاتې دي.
4. دا آيت د مؤمنانو لپاره د تسليت او هيلې سرچينه ده، چې دوی ته ښيي چې د دوی هڅې او تقوا به هيڅکله ضايع نه شي او الله به دوی ته غوره بدله ورکړي.