Surat Az-Zumar — Ayat 61

1) Tegese tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• وَيُنَجِّي (wayunajjī): lan Allah nylametake.
• اتَّقَوْا (ittaqaw): wong-wong kang padha taqwa, yaiku padha nindakake prentahe Allah lan nyingkiri larangane.
• بِمَفَازَتِهِمْ (bimafāzatihim): kanthi papan kamenangan utawa kabegjane, yaiku swarga.
• لَا يَمَسُّهُمُ السُّوءُ (lā yamassuhumus-sū'): ora bakal kena ing wong-wong mau barang kang ala utawa siksa.
• وَلَا هُمْ يَحْزَنُونَ (wa lā hum yaḥzanūn): lan ora bakal padha susah utawa sedhih.

2) Tegese ayat:

Allah bakal nylametake wong-wong kang padha taqwa marang Panjenengane, yaiku wong-wong kang nindakake kabeh prentahe lan nyingkiri kabeh larangane, saka siksa neraka. Panjenengane nglebokake wong-wong mau ing papan kang dadi kamenangan lan kabegjane, yaiku swarga. Ing kana ora bakal ana barang kang ala utawa siksa kang nyentuh awaké, lan ora bakal padha sedhih merga kelangan kabegjan donya kang wis ora perlu digetuni maneh. Wong-wong mukmin kang taqwa iku wis entuk kabegjan kang sejati lan langgeng, dadi ora ana maneh rasa kuwatir lan susah ing atine.

3) Faedah kang bisa dijupuk:

• Wong kang taqwa marang Allah bakal diparingi keslametan lan kabegjan kang sejati, ora mung ing donya nanging uga ing akherat.
• Swarga iku papan kamenangan kang paling gedhe kanggo wong mukmin, lan ing kana ora ana siksa, ora ana rasa sedhih, lan ora ana rasa kuwatir.
• Ayat iki menehi pangarep-arep lan katentreman marang saben wong Islam, yèn sapa waé kang setya nindakake prentahe Allah lan nyingkiri larangane, mesthi bakal diparingi ganjaran kang apik lan langgeng.
• Kabegjan donya iku mung sauntara, mula ora perlu digetuni banget; dene kabegjan akherat iku langgeng lan kudu diupayakake kanthi taqwa.
• Ayat iki ngajak kita supaya tansah nambah taqwa lan ora wedi marang panggodha, amarga Allah iku Maha Welas lan Maha Nylametake marang hamba-hamba-Ne kang setya.