Sura An-Nisa — Werset 123

Znaczenie słów:

• بِأَمَانِيِّكُمْ – waszymi życzeniami i pragnieniami, którymi łudzicie samych siebie.
• أَمَانِيِّ أَهْلِ الْكِتَابِ – życzeniami i roszczeniami ludzi Księgi (żydów i chrześcijan).
• يُجْزَ بِهِ – zostanie za nie osądzony i poniesie jego konsekwencje.
• وَلِيًّا – opiekuna, który przejmie się jego sprawą i będzie go wspierać.
• نَصِيرًا – pomocnika, który uchroni go przed karą.

Tłumaczenie i wyjaśnienie:

Ta szlachetna zasada – osiągnięcie zbawienia i nagrody Bożej – nie zależy od samych życzeń ani próżnych roszczeń, czy to ze strony muzułmanów, czy też ludzi Księgi. Nie wystarczy powiedzieć: „jesteśmy lepsi” albo „nasza religia jest starsza”, aby zyskać upodobanie Allaha. Sprawa opiera się wyłącznie na szczerej wierze i dobrych uczynkach.

Allah mówi: „Nie [stanie się to] przez wasze życzenia ani życzenia ludzi Księgi”. Kiedy żydzi i chrześcijanie przechwalali się przed muzułmanami, mówiąc: „Nasz prorok był przed waszym, więc mamy większe prawa do Boga”, a muzułmanie odpowiadali: „Nasz prorok jest pieczęcią proroków, a nasza księga sądzi wszystkie wcześniejsze księgi, więc to my mamy większe prawa” – wtedy Allah zesłał ten werset, aby ukazać, że żadne przechwałki ani życzenia nie mają znaczenia. Liczy się tylko czyn.

Następnie Allah mówi: „Kto czyni zło, otrzyma za nie zapłatę”. To znaczy: każdy, kto popełni grzech – mały czy duży – poniesie jego konsekwencje, czy to w tym życiu, czy w życiu ostatecznym. Dla niewierzącego karą będzie ogień piekielny, a dla wierzącego – trudności i cierpienia w życiu doczesnym, które stają się oczyszczeniem z grzechów. Towarzysz Proroka, Abu Bakr (niech Bóg będzie z niego zadowolony), gdy usłyszał ten werset, zapytał: „O Wysłanniku Allaha! Jakże surowy jest ten werset!” Prorok (niech będzie nad nim pokój i błogosławieństwo) odpowiedział: „O Abu Bakrze! Czy nie odczuwasz smutku? Czy nie chorujesz? Czy nie dotykają cię przeciwności losu? To właśnie jest zapłatą za twoje złe uczynki.”

Na koniec Allah mówi: „I nie znajdzie on poza Allahem ani opiekuna, ani pomocnika”. To znaczy: w Dniu Sądu grzesznik nie znajdzie nikogo, kto mógłby się za nim wstawić, uratować go od kary lub odsunąć od niego cierpienie. Nie będzie miał sojusznika, który by go bronił, ani pomocnika, który by go wspierał. Wszystkie sprawy będą w rękach Allaha – Jedynego Sędziego.

Korzyści płynące z wersetu:

1. Wiara bez czynów jest pusta – samo pragnienie dobra i mówienie o nim nie wystarczy. Islam uczy, że wiara musi być potwierdzona uczynkami, a każdy człowiek zostanie rozliczony z tego, co faktycznie zrobił.
2. Sprawiedliwość Boga jest absolutna – nikt nie uniknie odpowiedzialności za swoje czyny. Ta świadomość uczy nas pokory i ciągłego samodoskonalenia, zamiast polegania na pochodzeniu, narodowości czy przynależności religijnej.
3. Bóg jest jedynym ratunkiem – gdy człowiek zda sobie sprawę, że w Dniu Ostatecznym nie będzie miał żadnego opiekuna ani pomocnika poza Allahem, zaczyna zwracać się do Niego w każdej sprawie i pokładać w Nim całą nadzieję. To buduje głęboką, osobistą więź z Bogiem.
4. Równość wszystkich ludzi wobec Boga – nikt nie ma przywilejów z powodu swojej grupy czy tradycji. Liczy się tylko osobista pobożność i dobre postępowanie. To piękna zasada, która uczy szacunku dla każdego człowieka i zachęca do zdrowej rywalizacji w dobrych uczynkach.
5. Trudności życia doczesnego są oczyszczeniem – dla wierzącego cierpienie i problemy nie są karą bezsensowną, ale szansą na oczyszczenie z grzechów. To daje nadzieję i cierpliwość w trudnych chwilach, wiedząc, że każda przeciwność może być powodem do przebaczenia.