Surja En-Nisa — Ajet 144

Kuptimi i fjalëve:

• Evlijá (أَوْلِيَاء): miq, përkrahës, mbrojtës.
• Min dûnil-mu'minîn (مِن دُونِ الْمُؤْمِنِينَ): duke i lënë mënjanë besimtarët, pra duke mos i marrë ata si miq.
• Sultânen mubîn (سُلْطَانًا مُبِينًا): argument të qartë dhe provë të dukshme kundër jush.

Tefsiri i Ajetit:

O ju që keni besuar sinqerisht në Allahun dhe në të Dërguarin e Tij, mos i bëni jobesimtarët miq dhe përkrahës tuaj, duke i lënë mënjanë besimtarët. Kjo është sjellje e hipokritëve, të cilët nga frika ose nga interesi material miqësohen me armiqtë e fesë së tyre. A doni me këtë veprim tuajin që t'i jepni Allahut një argument të qartë kundër jush, që dëshmon se besimi juaj nuk është i sinqertë dhe se jeni meritorë për dënimin e Tij? Pra, miqësia me jobesimtarët nuk është vetëm gabim i madh, por ajo e zbulon gjendjen tuaj të brendshme dhe e bën të qartë para Allahut se ju nuk jeni të vendosur në besimin tuaj.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Besimtari duhet ta ketë të qartë se besnikëria dhe dashuria e tij duhet t'i takojë vetëm besimtarëve, sepse kjo është shenjë e sinqeritetit të imanit të tij.
2. Miqësia me jobesimtarët në dëm të besimtarëve është rrugë që të çon në humbje, sepse ajo i hap rrugë armikut për të dobësuar fenë dhe për të shkatërruar unitetin e muslimanëve.
3. Allahu i Lartësuar na paralajmëron se çdo vepër e fshehtë do të bëhet e qartë dhe se Ai ka argumente të forta kundër atyre që pretendojnë besim por veprojnë ndryshe.
4. Ky ajet na mëson se ruajtja e identitetit islam dhe e kufijve të qartë midis besimtarëve dhe jobesimtarëve është pjesë e nderit dhe e forcës së muslimanit, dhe se kjo është rruga që e bën fenë tonë të respektuar dhe të sigurt.