Ан-Ниса · 176/176
Тарҷума Транслитератсия — Сураи Ан-Ниса
يَسْتَفْتُونَكَ قُلِ اللَّهُ يُفْتِيكُمْ فِي الْكَلَالَةِ ۚ إِنِ امْرُؤٌ هَلَكَ لَيْسَ لَهُ وَلَدٌ وَلَهُ أُخْتٌ فَلَهَا نِصْفُ مَا تَرَكَ ۚ وَهُوَ يَرِثُهَا إِن لَّمْ يَكُن لَّهَا وَلَدٌ ۚ فَإِن كَانَتَا اثْنَتَيْنِ فَلَهُمَا الثُّلُثَانِ مِمَّا تَرَكَ ۚ وَإِن كَانُوا إِخْوَةً رِّجَالًا وَنِسَاءً فَلِلذَّكَرِ مِثْلُ حَظِّ الْأُنثَيَيْنِ ۗ يُبَيِّنُ اللَّهُ لَكُمْ أَن تَضِلُّوا ۗ وَاللَّهُ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ ۝١٧٦
Yastaftoonaka qulillaahu yafteekum fil kalaalah; inimru`un halaka laisa lahoo waladunw wa lahoo ukhtun falahaa nisfu maa tarak; wa huwa yarisuhaaa il lam yakkul lahaa walad; fa in kaanatas nataini falahumas sulusaani mimmmaa tarak; wa in kaanooo ikhwatar rijaalanw wa nisaaa`an faliz zakari mislu hazzil unsayayn; yubaiyinullaahu lakum an tadilloo; wallaahu bikulli shai`in Aleem
📖 Ба Тоҷикӣ
Аз ту фатво мехоҳанд, бигӯй, ки Худо дар бораи калола бароятон фатво медиҳад: Ҳар гоҳ марде, ки фарзанде надошта бошад, бимирад ва ӯро хоҳаре бошад, ба он хоҳар нисфи мероси ӯ мерасад. Агар хоҳарро низ фарзанде набошад, бародар аз ӯ мерос мебарад. Агар он хоҳарон ду тан буданд, ду сеяки дороиро мерос мебаранд. Ва агар чанд бародару хоҳар буданд, ҳар мард баробари ду зан мебарад. Худо барои шумо баён мекунад то гумроҳ нашавед ва Ӯ аз ҳар чизе огоҳ аст!

M Mishary Rashid Alafasy ✓
M Mahmoud Khalil Al-Husary ✓
A Abdurrahman As-Sudais ✓
M Mohamed Siddiq Al-Minshawi ✓
A Abdul Basit Abdul Samad ✓
A Ali Al-Hudhaify ✓
A Ahmed ibn Ali al-Ajamy ✓
A Abu Bakr Ash-Shaatree ✓
M Muhammad Ayyoub ✓
A Abdullah Basfar ✓
A Abdullah Al-Juhani ✓
M Maher Al Muaiqly ✓
0:00
0:00
📜

Тарҷума — Tafsir

  1. Маънои калимаҳои душворфаҳм:

— «Калола»: шахсе, ки мемирад ва падару фарзанд надорад.

— «Ҳалака»: ҳалок шуд, яъне вафот кард.

— «Фарз»: ҳиссаи муайяни мерос, ки дар Қуръон муқаррар шудааст.

— «Таъсиб»: меросе, ки ба вориси наздиктари боқимонда дода мешавад.

  1. Тафсири оят:

Аз Паёмбар (с) мардум дар бораи ҳукми мероси «калола» — яъне касе, ки мемирад ва на фарзанд дорад ва на падар — мепурсанд. Худованд мефармояд: бигӯ, ки Аллоҳ худаш ин ҳукмро барои шумо баён мекунад. Агар марде вафот кунад ва фарзанду падар надошта бошад, вале хоҳари ҳампадар ва ҳаммодар ё хоҳари падарӣ дошта бошад, пас барои вай нисфи молӣ, ки аз худ гузоштааст, ҳамчун ҳиссаи муқарраршуда (фарз) мерасад. Ва бародари ҳампадар ва ҳаммодар ё бародари падарӣ меросаш мебарад, агар хоҳараш фарзанд надошта бошад. Агар ду хоҳар ё бештар бошанд, пас барои онҳо ду се ҳиссаи молӣ, ки мурда гузоштааст, мерасад. Ва агар ворисон бародарону хоҳарон — мардону занон — бошанд, пас барои мард мисли ҳиссаи ду зан мерасад, яъне саҳми мард ду баробар зиёдтар аз саҳми зан аст. Аллоҳ ин аҳкомро барои шумо равшан баён мекунад, то гумроҳ нашавед ва аз роҳи ҳақ дур наафтед. Ва Аллоҳ ба ҳар чизе доност ва ҳеҷ чиз аз дониши Ӯ пинҳон нест.

  1. Фоидаҳои ин оят:

— Ин оят нишон медиҳад, ки Қуръон ба саволҳои мардум дар бораи ҳаёти ҳаррӯза, аз ҷумла мерос, ҷавоби дақиқ медиҳад ва ин адолати Худовандро дар тақсими мол нишон медиҳад.

— Ҳукми мерос дар ислом бо ҳикмати бузург муқаррар шудааст, то ҳуқуқи ҳамаи ворисон, аз ҷумла занон, риоя шавад ва ноадолатӣ аз байн равад.

— Аллоҳ таъоло ба бандагони худ меҳрубон аст ва барои онҳо аҳкомеро баён мекунад, ки онҳоро аз гумроҳӣ ва ихтилоф нигоҳ медорад.

— Ин оят моро ба илму дониши Худованд раҳнамун мекунад, ки Ӯ ба ҳар чизе огоҳ аст ва ҳамаи аҳкоми Ӯ ба манфиати бандагонаш мебошад.



📜 Оят 174-176 — Сураи Ан-Ниса

174يَا أَيُّهَا النَّاسُ قَدْ جَاءَكُم بُرْهَانٌ مِّن رَّبِّكُمْ وَأَنزَلْنَا إِلَيْكُمْ نُورًا مُّبِينًا
Эй мардум, аз ҷониби Парвардигоратон бар шумо хуҷҷате омад ва барои шумо нуре ошкор нозил кардаем.
175فَأَمَّا الَّذِينَ آمَنُوا بِاللَّهِ وَاعْتَصَمُوا بِهِ فَسَيُدْخِلُهُمْ فِي رَحْمَةٍ مِّنْهُ وَفَضْلٍ وَيَهْدِيهِمْ إِلَيْهِ صِرَاطًا مُّسْتَقِيمًا
Аммо ононро, ки ба Худо имон овардаанд ва ба Ӯ тавассул ҷустаанд, ба остони фазлу раҳмати хеш дароварад ва ба роҳе рост ҳидоят кунад.
176يَسْتَفْتُونَكَ قُلِ اللَّهُ يُفْتِيكُمْ فِي الْكَلَالَةِ ۚ إِنِ امْرُؤٌ هَلَكَ لَيْسَ لَهُ وَلَدٌ وَلَهُ أُخْتٌ فَلَهَا نِصْفُ مَا تَرَكَ ۚ وَهُوَ يَرِثُهَا إِن لَّمْ يَكُن لَّهَا وَلَدٌ ۚ فَإِن كَانَتَا اثْنَتَيْنِ فَلَهُمَا الثُّلُثَانِ مِمَّا تَرَكَ ۚ وَإِن كَانُوا إِخْوَةً رِّجَالًا وَنِسَاءً فَلِلذَّكَرِ مِثْلُ حَظِّ الْأُنثَيَيْنِ ۗ يُبَيِّنُ اللَّهُ لَكُمْ أَن تَضِلُّوا ۗ وَاللَّهُ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ
Аз ту фатво мехоҳанд, бигӯй, ки Худо дар бораи калола бароятон фатво медиҳад: Ҳар гоҳ марде, ки фарзанде надошта бошад, бимирад ва ӯро хоҳаре бошад, ба он хоҳар нисфи мероси ӯ мерасад. Агар хоҳарро низ фарзанде набошад, бародар аз ӯ мерос мебарад. Агар он хоҳарон ду тан буданд, ду сеяки дороиро мерос мебаранд. Ва агар чанд бародару хоҳар буданд, ҳар мард баробари ду зан мебарад. Худо барои шумо баён мекунад то гумроҳ нашавед ва Ӯ аз ҳар чизе огоҳ аст!
Ан-НисаФеҳристи Қуръон
176Оят
MedinanRevelation
176Оят

Тарҷума — Ан-Ниса 176

Сураи Ан-Ниса Оят 176 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Аз ту фатво мехоҳанд, бигӯй, ки Худо дар бораи калола…

Сураи Оят 176/176 — Сураи Ан-Ниса النساء (Medinan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Ан-Ниса Гӯш кун, Сураи Ан-Ниса Тарҷума, Сураи Ан-Ниса mp3, Сураи Ан-Ниса pdf. Оят 174–176. Ба Тоҷикӣ: Русский.





Қуръони Карим


Monday, September 28, 2026

Don't forget us in your sincere prayers