Sura An-Nisa — Werset 4

Znaczenie słów:

• ṣaduqāt (صدقات) – liczba mnoga od *ṣaduqa* (صدقة), czyli posag, mahr – majątek, który mąż ma obowiązek przekazać żonie w momencie zawarcia małżeństwa.
• niḥlah (نحلة) – dar, podarunek; oznacza tu świadczenie obowiązkowe, dane dobrowolnie i z czystym sercem, bez oczekiwania czegokolwiek w zamian.
• ṭibna (طبن) – pochodzi od *ṭāba* (طاب), czyli być dobrym, czystym; w tym kontekście oznacza, że kobieta czyni to z własnej, nieskrępowanej woli, bez przymusu.
• hanī’an (هنيئا) – to, co jest przyjemne, zdrowe, nie przynoszące szkody.
• marī’an (مريئا) – to, co łatwo przechodzi przez gardło, nie utknęło; oznacza rzecz dozwoloną, czystą, pozbawioną jakichkolwiek wątpliwości.

Tafsir (wyjaśnienie):

Bóg nakazuje wiernym, aby przekazywali kobietom ich posagi (mahr) w całości, jako obowiązkowy dar, który należy się im z tytułu zawarcia małżeństwa. Posag ten nie jest zapłatą za coś ani formą kupna – jest to świadczenie, które mąż daje żonie z dobrej woli i z szacunku dla jej godności, jako jej wyłączne prawo. Kobieta ma pełną swobodę dysponowania tym majątkiem – może go zachować, wydać lub rozporządzić nim według własnego uznania.

Następnie Bóg wyjaśnia sytuację, w której żona dobrowolnie i z własnej, nieskrępowanej woli zrzeka się części lub całości swojego posagu na rzecz męża. W takim przypadku mężczyzna może to przyjąć i korzystać z tego majątku, gdyż jest to dla niego rzecz w pełni dozwolona, czysta i błogosławiona. Warunkiem jest jednak, aby decyzja kobiety była całkowicie dobrowolna – bez żadnego nacisku, przymusu czy manipulacji z jej strony. Jeśli kobieta oddaje coś z posagu pod presją lub w wyniku oszustwa, wówczas takie działanie jest zabronione.

Korzyści płynące z wersetu:

1. Godność kobiety w islamie – posag jest jej wyłącznym prawem, a mąż nie ma do niego żadnych roszczeń. To dowód na to, że islam szanuje kobietę i przyznaje jej niezależność finansową.
2. Uczciwość w relacjach małżeńskich – werset uczy, że majątek należy przekazywać w sposób jasny i uczciwy, a wszelkie ustępstwa muszą wynikać z dobrej woli, a nie z przymusu.
3. Czystość zarobku i majątku – Bóg nazywa to, co pochodzi z dobrowolnego daru żony, „przyjemnym i zdrowym” (hanī’an marī’an). To zachęta do poszukiwania dozwolonych i czystych źródeł utrzymania, które przynoszą błogosławieństwo w życiu.
4. Wolna wola w islamie – islam nie uznaje przymusu w sprawach majątkowych; każda transakcja czy darowizna musi być oparta na dobrowolności. To zasada, która buduje zaufanie i harmonię w społeczeństwie.
5. Łagodność i wzajemny szacunek w małżeństwie – werset ten zachęca do budowania relacji opartych na życzliwości i dobrowolnej hojności, co wzmacnia więzi rodzinne i wprowadza do domu spokój oraz błogosławieństwo.