Сураи Ан-Ниса Оят 4 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Маҳри занонро ба тиби (майли) хотир ба онҳо бидиҳед. Ва…

Ан-Ниса · 4/176

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Ан-Ниса

وَآتُوا النِّسَاءَ صَدُقَاتِهِنَّ نِحْلَةً ۚ فَإِن طِبْنَ لَكُمْ عَن شَيْءٍ مِّنْهُ نَفْسًا فَكُلُوهُ هَنِيئًا مَّرِيئًا ۝٤

🔤 Transliteration

Wa aatun nisaaa`a sadu qaatihinna nihlah; fa in tibna lakum `an shai`im minhu nafsan fakuloohu hanee`am mareee`aa

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Маҳри занонро ба тиби (майли) хотир ба онҳо бидиҳед. Ва агар баъзе аз онро ба ризоят ба шумо бахшиданд, бигиред, ки ҳалолу покизаатон хоҳад буд.

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънии калимаҳои асосӣ:

«صَدُقَاتِهِنَّ»: ҷамъи «صَدُقَة» буда, ба маънои маҳрҳои занон аст.
«نِحْلَةً»: атои холисе, ки аз рӯи дил ва ҳатмӣ дода мешавад.
«طِبْنَ»: дилхоҳӣ ва ризоияти дилро ифода мекунад.
«هَنِيئًا»: гуворо ва покиза.
«مَرِيئًا»: осон ҳазмшаванда ва безарар.

Тафсири оят:

Аллоҳи Таъоло мардонро амр мекунад, ки маҳри занонро пурра ва бо ризоияти дил бидиҳанд. Маҳр ҳаққи ҳатмии зан аст ва мард бояд онро ҳамчун атои покиза ва вазифаи шаръӣ бипардозад, на аз рӯи маҷбурӣ ё нохоҳӣ. Пас аз он ки маҳр ба зан дода шуд, он моли худи ӯст ва ҳеҷ кас ҳақ надорад дар он тасарруф кунад, магар бо ризоияти худи зан. Агар зан бо дили хуш ва бе ҳеҷ фишор қисме аз маҳри худро ба шавҳараш бахшад ё бибахшад, пас мард метавонад онро бо фараҳ ва ҳалолӣ бигирад ва истифода кунад; ин мол барои ӯ покиза ва гуворост ва ҳеҷ гуноҳе надорад.

Фоидаҳои ин оят:

Ислом ба ҳуқуқи занон эҳтироми хосса мегузорад ва маҳрро ҳамчун ҳаққи ҳатмии онҳо муқаррар кардааст.
Додани маҳр бояд аз рӯи самимият ва ризоияти дил бошад, на аз рӯи маҷбурӣ ё намоишкорӣ.
Дар муносибатҳои оилавӣ эҳтиром, ризоият ва розигии тарафайн асос аст.
Ислом роҳи ҳалоли молро нишон медиҳад ва тасарруфи молро танҳо бо ризоияти соҳиби он ҷоиз медонад.
Ин оят бахшанда будан ва гузашт карданро дар муносибатҳои хонаводагӣ ташвиқ мекунад, то муҳаббат ва ҳамдигарфаҳмӣ афзоиш ёбад.
Ҳалол ва покиза будани мол ҳангоми бо ризоият ба даст омадан, сабаби баракат ва оромии дил мегардад.

📜 Оят 2-6 — Сураи Ан-Ниса

2وَآتُوا الْيَتَامَىٰ أَمْوَالَهُمْ ۖ وَلَا تَتَبَدَّلُوا الْخَبِيثَ بِالطَّيِّبِ ۖ وَلَا تَأْكُلُوا أَمْوَالَهُمْ إِلَىٰ أَمْوَالِكُمْ ۚ إِنَّهُ كَانَ حُوبًا كَبِيرًا

Моли ятимонро ба ятимон диҳед ва ҳаромро бо ҳалол иваз накунед. Ва молҳои онҳоро ҳамроҳ бо молҳои хеш махӯред, ки ин гуноҳе бузург аст!

3وَإِنْ خِفْتُمْ أَلَّا تُقْسِطُوا فِي الْيَتَامَىٰ فَانكِحُوا مَا طَابَ لَكُم مِّنَ النِّسَاءِ مَثْنَىٰ وَثُلَاثَ وَرُبَاعَ ۖ فَإِنْ خِفْتُمْ أَلَّا تَعْدِلُوا فَوَاحِدَةً أَوْ مَا مَلَكَتْ أَيْمَانُكُمْ ۚ ذَٰلِكَ أَدْنَىٰ أَلَّا تَعُولُوا

Агар шуморо бими он аст, ки дар кори ятимон адолат накунед, аз занон ҳар чӣ шуморо писанд афтад, ду-ду ва се-се ва чаҳор-чаҳор ба никоҳ, дароваред. Ва агар бими он доред, ки ба адолат рафтор накунед, танҳо як зан бигиред ё ҳар чӣ молики он шавед. Ин роҳе беҳтар аст то ки зулму ситам накунед.

4وَآتُوا النِّسَاءَ صَدُقَاتِهِنَّ نِحْلَةً ۚ فَإِن طِبْنَ لَكُمْ عَن شَيْءٍ مِّنْهُ نَفْسًا فَكُلُوهُ هَنِيئًا مَّرِيئًا

5وَلَا تُؤْتُوا السُّفَهَاءَ أَمْوَالَكُمُ الَّتِي جَعَلَ اللَّهُ لَكُمْ قِيَامًا وَارْزُقُوهُمْ فِيهَا وَاكْسُوهُمْ وَقُولُوا لَهُمْ قَوْلًا مَّعْرُوفًا

Молҳоятонро, ки Худо сабаби зиндагии шумо сохтааст, ба дасти беақлҳо мадиҳед, вале аз он хӯроку либосашон диҳед ва бо онон сухан ба некӣ гӯед.

6وَابْتَلُوا الْيَتَامَىٰ حَتَّىٰ إِذَا بَلَغُوا النِّكَاحَ فَإِنْ آنَسْتُم مِّنْهُمْ رُشْدًا فَادْفَعُوا إِلَيْهِمْ أَمْوَالَهُمْ ۖ وَلَا تَأْكُلُوهَا إِسْرَافًا وَبِدَارًا أَن يَكْبَرُوا ۚ وَمَن كَانَ غَنِيًّا فَلْيَسْتَعْفِفْ ۖ وَمَن كَانَ فَقِيرًا فَلْيَأْكُلْ بِالْمَعْرُوفِ ۚ فَإِذَا دَفَعْتُمْ إِلَيْهِمْ أَمْوَالَهُمْ فَأَشْهِدُوا عَلَيْهِمْ ۚ وَكَفَىٰ بِاللَّهِ حَسِيبًا

Ятимонро биёзмоед, то он гоҳ, ки ба синни заношӯӣ расанд, пас агар дар онон рушде ёфтед, молҳояшонро ба худашон бисупоред, Ва аз бими он, ки мабод ба синни рушд расанд, молҳояшонро ба ноҳақ ва шитоб мехӯред. Ҳар кӣ тавонгар аст, бипарҳезад ва ҳар кӣ бенавост, ба он миқдор, ки урф тасдиқ кунад, бихӯрад. Ва чун амволашонро таслимашон кардед, касонеро бар онон ба шоҳидӣ гиред ва Худо барои ҳисоб кардан кофист.

← Оят 3 📖 Ан-Ниса Оят 5 →

Ан-НисаФеҳристи Қуръон

176Оят

MedinanRevelation

4Оят

Тарҷума — Ан-Ниса 4

Сураи Ан-Ниса Оят 4 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Маҳри занонро ба тиби (майли) хотир ба онҳо бидиҳед. Ва…

Сураи Оят 4/176 — Сураи Ан-Ниса النساء (Medinan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Ан-Ниса Гӯш кун, Сураи Ан-Ниса Тарҷума, Сураи Ан-Ниса mp3, Сураи Ан-Ниса pdf. Оят 2–6. Ба Тоҷикӣ: Русский.