Сураи Ан-Ниса Оят 5 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Молҳоятонро, ки Худо сабаби зиндагии шумо сохтааст, ба дасти беақлҳо…

Ан-Ниса · 5/176

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Ан-Ниса

وَلَا تُؤْتُوا السُّفَهَاءَ أَمْوَالَكُمُ الَّتِي جَعَلَ اللَّهُ لَكُمْ قِيَامًا وَارْزُقُوهُمْ فِيهَا وَاكْسُوهُمْ وَقُولُوا لَهُمْ قَوْلًا مَّعْرُوفًا ۝٥

🔤 Transliteration

Wa laa tu`tus sufahaaa`a amwaalakumul latee ja`alal laahu lakum qiyaamanw-warzuqoohum feehaa waksoohum wa qooloo lahum qawlam ma`roofaa

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Молҳоятонро, ки Худо сабаби зиндагии шумо сохтааст, ба дасти беақлҳо мадиҳед, вале аз он хӯроку либосашон диҳед ва бо онон сухан ба некӣ гӯед.

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳое, ки ба шарҳ ниёз доранд:

السُّفَهَاء: касоне, ки дар харҷ кардани мол ақли дуруст надоранд — аз мардон, занон ва кӯдаконе, ки молро беҳуда ва беҷо сарф мекунанд.
قِيَامًا: воситаи қиём ва барпо будани зиндагӣ, яъне мол сабаби устувории зиндагии мардум аст.
وَارْزُقُوهُمْ فِيهَا: аз ҳамон мол ба онҳо рӯзӣ диҳед, яъне хӯрок ва ниёзҳои онҳоро таъмин кунед.
قَوْلًا مَّعْرُوفًا: сухани некӯ ва писандида, ки дили одамро ором мекунад.

Тафсири оят:

Аллоҳи таъоло ба сарпарастон ва валиёни ятимон ва касоне, ки молҳоро идора мекунанд, фармон медиҳад, ки молро ба дасти беақлон ва исрофкунандагон надиҳанд — хоҳ мард бошанд, хоҳ зан, хоҳ кӯдак. Зеро ин молҳо он чизест, ки Аллоҳ онро сабаби барпо будани зиндагӣ ва устувории корҳои мардум қарор додааст. Агар мол ба дасти касе афтад, ки онро дуруст идора карда наметавонад, он гоҳ ҳам худи ӯ ва ҳам ҷомеа зарар мебинанд.

Ба ҷои он ки молро ба онҳо супоред, бояд аз ҳамон мол ба онҳо хӯрок диҳед ва либос бипӯшонед, яъне ниёзҳои асосии зиндагии онҳоро таъмин кунед. Ва бо онҳо сухани некӯ гӯед — ваъдаи хуш диҳед, ки вақте ба синни камол расиданд ва ақлашон пурра шуд, молашонро ба онҳо бармегардонед. Ин гуфтори некӯ дили онҳоро ором мекунад ва эҳсоси эҳтиром ва меҳрубонӣ мебахшад.

Фоидаҳое, ки аз ин оят бармеоянд:

Ислом дини ҳифзи мол ва эҳтироми ҳуқуқи одамон аст; мол амонат аст ва бояд дуруст нигоҳ дошта шавад.
Ҳикмати илоҳӣ дар он аст, ки мол воситаи барпо будани зиндагӣ аст, на воситаи исроф ва беҳуда сарф кардан.
Сарпарастон вазифадоранд, ки ба касоне, ки зери дасти онҳо ҳастанд, хӯрок ва либос диҳанд ва бо сухани некӯ муносибат кунанд.
Ин оят меомӯзонад, ки ҳатто бо касоне, ки ақли идораи мол надоранд, бояд бо меҳрубонӣ ва эҳтиром рафтор кард, на бо таҳқир ва беэҳтиромӣ.
Ислом ба адолат, масъулиятшиносӣ ва ҳифзи манфиатҳои ҷомеа аҳамияти бузург медиҳад ва ин ҳама аз зебоиҳои таълимоти ин дини мубин аст.

📜 Оят 3-7 — Сураи Ан-Ниса

3وَإِنْ خِفْتُمْ أَلَّا تُقْسِطُوا فِي الْيَتَامَىٰ فَانكِحُوا مَا طَابَ لَكُم مِّنَ النِّسَاءِ مَثْنَىٰ وَثُلَاثَ وَرُبَاعَ ۖ فَإِنْ خِفْتُمْ أَلَّا تَعْدِلُوا فَوَاحِدَةً أَوْ مَا مَلَكَتْ أَيْمَانُكُمْ ۚ ذَٰلِكَ أَدْنَىٰ أَلَّا تَعُولُوا

Агар шуморо бими он аст, ки дар кори ятимон адолат накунед, аз занон ҳар чӣ шуморо писанд афтад, ду-ду ва се-се ва чаҳор-чаҳор ба никоҳ, дароваред. Ва агар бими он доред, ки ба адолат рафтор накунед, танҳо як зан бигиред ё ҳар чӣ молики он шавед. Ин роҳе беҳтар аст то ки зулму ситам накунед.

4وَآتُوا النِّسَاءَ صَدُقَاتِهِنَّ نِحْلَةً ۚ فَإِن طِبْنَ لَكُمْ عَن شَيْءٍ مِّنْهُ نَفْسًا فَكُلُوهُ هَنِيئًا مَّرِيئًا

Маҳри занонро ба тиби (майли) хотир ба онҳо бидиҳед. Ва агар баъзе аз онро ба ризоят ба шумо бахшиданд, бигиред, ки ҳалолу покизаатон хоҳад буд.

5وَلَا تُؤْتُوا السُّفَهَاءَ أَمْوَالَكُمُ الَّتِي جَعَلَ اللَّهُ لَكُمْ قِيَامًا وَارْزُقُوهُمْ فِيهَا وَاكْسُوهُمْ وَقُولُوا لَهُمْ قَوْلًا مَّعْرُوفًا

6وَابْتَلُوا الْيَتَامَىٰ حَتَّىٰ إِذَا بَلَغُوا النِّكَاحَ فَإِنْ آنَسْتُم مِّنْهُمْ رُشْدًا فَادْفَعُوا إِلَيْهِمْ أَمْوَالَهُمْ ۖ وَلَا تَأْكُلُوهَا إِسْرَافًا وَبِدَارًا أَن يَكْبَرُوا ۚ وَمَن كَانَ غَنِيًّا فَلْيَسْتَعْفِفْ ۖ وَمَن كَانَ فَقِيرًا فَلْيَأْكُلْ بِالْمَعْرُوفِ ۚ فَإِذَا دَفَعْتُمْ إِلَيْهِمْ أَمْوَالَهُمْ فَأَشْهِدُوا عَلَيْهِمْ ۚ وَكَفَىٰ بِاللَّهِ حَسِيبًا

Ятимонро биёзмоед, то он гоҳ, ки ба синни заношӯӣ расанд, пас агар дар онон рушде ёфтед, молҳояшонро ба худашон бисупоред, Ва аз бими он, ки мабод ба синни рушд расанд, молҳояшонро ба ноҳақ ва шитоб мехӯред. Ҳар кӣ тавонгар аст, бипарҳезад ва ҳар кӣ бенавост, ба он миқдор, ки урф тасдиқ кунад, бихӯрад. Ва чун амволашонро таслимашон кардед, касонеро бар онон ба шоҳидӣ гиред ва Худо барои ҳисоб кардан кофист.

7لِّلرِّجَالِ نَصِيبٌ مِّمَّا تَرَكَ الْوَالِدَانِ وَالْأَقْرَبُونَ وَلِلنِّسَاءِ نَصِيبٌ مِّمَّا تَرَكَ الْوَالِدَانِ وَالْأَقْرَبُونَ مِمَّا قَلَّ مِنْهُ أَوْ كَثُرَ ۚ نَصِيبًا مَّفْرُوضًا

Аз ҳар чӣ падару модар ва хешопандон ба мерос мегузоранд, мардонро насибест. Ва аз он чӣ падару модар ва хешовандон ба мерос мегузоранд, чӣ андак ва чӣ бисёр занонро низ насибест. Насибе муайян.

← Оят 4 📖 Ан-Ниса Оят 6 →

Ан-НисаФеҳристи Қуръон

176Оят

MedinanRevelation

5Оят

Тарҷума — Ан-Ниса 5

Сураи Ан-Ниса Оят 5 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Молҳоятонро, ки Худо сабаби зиндагии шумо сохтааст, ба дасти беақлҳо…

Сураи Оят 5/176 — Сураи Ан-Ниса النساء (Medinan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Ан-Ниса Гӯш кун, Сураи Ан-Ниса Тарҷума, Сураи Ан-Ниса mp3, Сураи Ан-Ниса pdf. Оят 3–7. Ба Тоҷикӣ: Русский.