An-Nisa · 6/176
Terjemah Transliterasi — Surat An-Nisa
وَابْتَلُوا الْيَتَامَىٰ حَتَّىٰ إِذَا بَلَغُوا النِّكَاحَ فَإِنْ آنَسْتُم مِّنْهُمْ رُشْدًا فَادْفَعُوا إِلَيْهِمْ أَمْوَالَهُمْ ۖ وَلَا تَأْكُلُوهَا إِسْرَافًا وَبِدَارًا أَن يَكْبَرُوا ۚ وَمَن كَانَ غَنِيًّا فَلْيَسْتَعْفِفْ ۖ وَمَن كَانَ فَقِيرًا فَلْيَأْكُلْ بِالْمَعْرُوفِ ۚ فَإِذَا دَفَعْتُمْ إِلَيْهِمْ أَمْوَالَهُمْ فَأَشْهِدُوا عَلَيْهِمْ ۚ وَكَفَىٰ بِاللَّهِ حَسِيبًا ۝٦
Wabtalul yataamaa hattaaa izaa balaghun nikaaha fa in aanastum minhum rushdan fad fa`ooo ilaihim amwaalahum wa laa taa kuloohaaa israafanw wa bidaaran ai yakbaroo; wa mai kaana ghaniyyan falyasta` fif wa mai kaana faqeeran falyaakul bilma`roof; fa izaa dafa`tum ilaihim amwaalahum fa`ashhidoo `alaihim; wa kafaa billaahi Haseeba
📖 Ing Basa Jawa
Lan sira padha nitipriksa kahananing bocah yatim nganti tekan dewasa (baligh wayahe rabi). Ing kono manawa muturut panimbangira bocah yatim mau wis pinter, bandhane nuli sira wenehake marang bocah mau. Lan sira aja wani-wani mangan bandhane bocah yatim kelawan ora bener nggege entek ing bandha mau. Lan sapa kang nguwasani bandhane bocah yatim iku sugih, aja mangan babar pisan marang bandhane bocah yatim. Nanging yen kekurangan, ya mangana bandhane kelawan becik (bener). Dene manawa sira padha masrahake bandhane bocah yatim kang nduweni bandha mau, sira padha neksekna temene bocah yatim mau wis nampa bandhane. Lan wis cukup Allah dadi Panimbang

M Mishary Rashid Alafasy ✓
M Mahmoud Khalil Al-Husary ✓
A Abdurrahman As-Sudais ✓
M Mohamed Siddiq Al-Minshawi ✓
A Abdul Basit Abdul Samad ✓
A Ali Al-Hudhaify ✓
A Ahmed ibn Ali al-Ajamy ✓
A Abu Bakr Ash-Shaatree ✓
M Muhammad Ayyoub ✓
A Abdullah Basfar ✓
A Abdullah Al-Juhani ✓
M Maher Al Muaiqly ✓
0:00
0:00
📜

Terjemah — Tafsir

1) Tegese tembung-tembung kang perlu dimangerteni:

  • وَابْتَلُوا: padha nyobaa, padha ujinen.
  • الْيَتَامَىٰ: bocah-bocah yatim, yaiku bocah kang wis ora duwe bapak.
  • بَلَغُوا النِّكَاحَ: wis tekan umur diwasa, yaiku umur kang wis bisa nikah.
  • آنَسْتُم: kowe padha weruh, kowe padha ngerti.
  • رُشْدًا: kapinteran lan kabecikan ing babagan ngatur bandha.
  • إِسْرَافًا: ngluwihi wates, boros.
  • بِدَارًا: age-age, kesusu.
  • فَلْيَسْتَعْفِفْ: kudu njaga awake supaya ora njupuk bandhane yatim.
  • بِالْمَعْرُوفِ: kanthi cara kang bener lan patut.
  • حَسِيبًا: kang cukup dadi saksi lan kang ngitung amal.

2) Tegese ayat iki:

Allah paring dhawuh marang para wali lan wong kang ngopeni anak yatim, supaya padha nyoba lan mriksa anak yatim iku babagan kapinterane ngatur bandha. Yen wis tekan umur diwasa lan wis katon pinter sarta bisa njaga bandhane dhewe, banjur bandhane kudu dipasrahake marang dheweke kanthi wutuh, ora kena dikurangi sethithik wae.

Para wali ora kena mangan bandhane anak yatim kanthi boros utawa kesusu amarga wedi yen anak yatim mau wis gedhe banjur njupuk bandhane. Yen wali iku wong sugih, kudu njaga awake supaya ora njupuk bandhane anak yatim sethithik wae. Nanging yen wali iku wong mlarat lan butuh, kena njupuk sakperlune kanthi cara kang bener, ora ngluwihi wates.

Yen bandhane wis dipasrahake marang anak yatim kang wis diwasa lan wis katon pinter, kudu ana saksi supaya ora ana padudon ing tembe mburine. Cukup Allah dadi saksi lan kang ngitung kabeh amal.

3) Piwulang lan faedah saka ayat iki:

  • Islam iku agama kang ngajeni hak-hak saben wong, kalebu hak anak yatim kang kudu dijaga lan dipasrahake kanthi wutuh yen wis wayahe.
  • Para wali lan wong kang ngopeni anak yatim kudu tumindak adil lan jujur, ora kena mangan bandhane anak yatim kanthi cara kang ora bener.
  • Wong kang sugih kudu njaga awake saka njupuk bandhane anak yatim, lan wong kang mlarat kena njupuk sakperlune kanthi cara kang patut, iki nuduhake yen Islam iku agama kang gampang lan ora ngebotake.
  • Anane saksi nalika masrahake bandha iku penting supaya ora ana padudon lan supaya hak-hak bisa kajaga.
  • Allah iku saksi kang paling becik lan kang ngitung kabeh amal, mula saben wong kudu wedi lan ngati-ati ing babagan bandhane wong liya.
  • Ayat iki mulangake supaya wong Islam padha tanggung jawab, jujur, lan adil, sarta tansah eling yen kabeh tumindake bakal diitung dening Allah.


📜 Ayat 4-8 — Surat An-Nisa

4وَآتُوا النِّسَاءَ صَدُقَاتِهِنَّ نِحْلَةً ۚ فَإِن طِبْنَ لَكُمْ عَن شَيْءٍ مِّنْهُ نَفْسًا فَكُلُوهُ هَنِيئًا مَّرِيئًا
Lan sira mbayara mas kawining wong wadon, minangka paweweh. Dene yen wong wadon mau wis ridha mas kawine marang sira, mas kawin mau sira pangana kelawan enak
5وَلَا تُؤْتُوا السُّفَهَاءَ أَمْوَالَكُمُ الَّتِي جَعَلَ اللَّهُ لَكُمْ قِيَامًا وَارْزُقُوهُمْ فِيهَا وَاكْسُوهُمْ وَقُولُوا لَهُمْ قَوْلًا مَّعْرُوفًا
He wong kang padha nguwasani bandhane bocah sakpepadhane, bocah kang padha ngebreh bandhane, aja sira wenehake, kersane Allah bandha mau dicekelake sira kanggo ngopeni bocah mau. Sira padha ngingonana lan sira padha nyandangana bocah mau kelawan bandhane. Lan sira padha nandukna tembung manis tur kepenak marang bocah mau
6وَابْتَلُوا الْيَتَامَىٰ حَتَّىٰ إِذَا بَلَغُوا النِّكَاحَ فَإِنْ آنَسْتُم مِّنْهُمْ رُشْدًا فَادْفَعُوا إِلَيْهِمْ أَمْوَالَهُمْ ۖ وَلَا تَأْكُلُوهَا إِسْرَافًا وَبِدَارًا أَن يَكْبَرُوا ۚ وَمَن كَانَ غَنِيًّا فَلْيَسْتَعْفِفْ ۖ وَمَن كَانَ فَقِيرًا فَلْيَأْكُلْ بِالْمَعْرُوفِ ۚ فَإِذَا دَفَعْتُمْ إِلَيْهِمْ أَمْوَالَهُمْ فَأَشْهِدُوا عَلَيْهِمْ ۚ وَكَفَىٰ بِاللَّهِ حَسِيبًا
Lan sira padha nitipriksa kahananing bocah yatim nganti tekan dewasa (baligh wayahe rabi). Ing kono manawa muturut panimbangira bocah yatim mau wis pinter, bandhane nuli sira wenehake marang bocah mau. Lan sira aja wani-wani mangan bandhane bocah yatim kelawan ora bener nggege entek ing bandha mau. Lan sapa kang nguwasani bandhane bocah yatim iku sugih, aja mangan babar pisan marang bandhane bocah yatim. Nanging yen kekurangan, ya mangana bandhane kelawan becik (bener). Dene manawa sira padha masrahake bandhane bocah yatim kang nduweni bandha mau, sira padha neksekna temene bocah yatim mau wis nampa bandhane. Lan wis cukup Allah dadi Panimbang
7لِّلرِّجَالِ نَصِيبٌ مِّمَّا تَرَكَ الْوَالِدَانِ وَالْأَقْرَبُونَ وَلِلنِّسَاءِ نَصِيبٌ مِّمَّا تَرَكَ الْوَالِدَانِ وَالْأَقْرَبُونَ مِمَّا قَلَّ مِنْهُ أَوْ كَثُرَ ۚ نَصِيبًا مَّفْرُوضًا
Wong-wong lanang padha duwe panduman saka barang tetinggalane wong tuwa loro (bapabiyung) utawa saka sanak sedulure. Wong-wong wadon iya padha duwe panduman saka barang tetinggalane wong tuwa loro (bapabiyunge) utawa saka sanak sedulure, ana kang mung nampa sethithik utawa akeh. Mangkono iku panduman kang wis tinamtokake
8وَإِذَا حَضَرَ الْقِسْمَةَ أُولُو الْقُرْبَىٰ وَالْيَتَامَىٰ وَالْمَسَاكِينُ فَارْزُقُوهُم مِّنْهُ وَقُولُوا لَهُمْ قَوْلًا مَّعْرُوفًا
He wong kang padha tampa panduman waris, manawa anak sanak sadulur kang benere ora oleh panduman, lan bocah yatim, apa dene para wong miskin padha teka meruhi pengedume barang tinggalan iku padha sira ujurana (sadurunge barang mau dibage marang para waris kang mesthi nompa) lan padha sira tandukana tembung kang becik lan manis
An-NisaDhaptar Al-Quran
176Ayat
MedinanRevelation
6Ayat

Terjemah — An-Nisa 6

Surat An-Nisa Ayat 6 - Waca, Rungokna, Terjemah, Jawa : Lan sira padha nitipriksa kahananing bocah yatim nganti tekan dewasa…

Surat Ayat 6/176 — Surat An-Nisa النساء (Medinan). Waca Rungokna Terjemah (Jawa). Rungokna: Surat An-Nisa Rungokna, Surat An-Nisa Terjemah, Surat An-Nisa mp3, Surat An-Nisa pdf. Ayat 4–8. Ing Basa Jawa: Bahasa Indonesia.





Al-Quran


Monday, September 28, 2026

Don't forget us in your sincere prayers