Сураи Ан-Ниса Оят 6 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Ятимонро биёзмоед, то он гоҳ, ки ба синни заношӯӣ расанд,…

Ан-Ниса · 6/176

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Ан-Ниса

وَابْتَلُوا الْيَتَامَىٰ حَتَّىٰ إِذَا بَلَغُوا النِّكَاحَ فَإِنْ آنَسْتُم مِّنْهُمْ رُشْدًا فَادْفَعُوا إِلَيْهِمْ أَمْوَالَهُمْ ۖ وَلَا تَأْكُلُوهَا إِسْرَافًا وَبِدَارًا أَن يَكْبَرُوا ۚ وَمَن كَانَ غَنِيًّا فَلْيَسْتَعْفِفْ ۖ وَمَن كَانَ فَقِيرًا فَلْيَأْكُلْ بِالْمَعْرُوفِ ۚ فَإِذَا دَفَعْتُمْ إِلَيْهِمْ أَمْوَالَهُمْ فَأَشْهِدُوا عَلَيْهِمْ ۚ وَكَفَىٰ بِاللَّهِ حَسِيبًا ۝٦

🔤 Transliteration

Wabtalul yataamaa hattaaa izaa balaghun nikaaha fa in aanastum minhum rushdan fad fa`ooo ilaihim amwaalahum wa laa taa kuloohaaa israafanw wa bidaaran ai yakbaroo; wa mai kaana ghaniyyan falyasta` fif wa mai kaana faqeeran falyaakul bilma`roof; fa izaa dafa`tum ilaihim amwaalahum fa`ashhidoo `alaihim; wa kafaa billaahi Haseeba

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Ятимонро биёзмоед, то он гоҳ, ки ба синни заношӯӣ расанд, пас агар дар онон рушде ёфтед, молҳояшонро ба худашон бисупоред, Ва аз бими он, ки мабод ба синни рушд расанд, молҳояшонро ба ноҳақ ва шитоб мехӯред. Ҳар кӣ тавонгар аст, бипарҳезад ва ҳар кӣ бенавост, ба он миқдор, ки урф тасдиқ кунад, бихӯрад. Ва чун амволашонро таслимашон кардед, касонеро бар онон ба шоҳидӣ гиред ва Худо барои ҳисоб кардан кофист.

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънии калимаҳои мушкил:

وَابْتَلُوا: озмоиш кунед, санҷед.
الْيَتَامَىٰ: ятимон, яъне кӯдаконе ки падарашонро аз даст додаанд ва то ба синни булуғ нарасидаанд.
بَلَغُوا النِّكَاحَ: ба синни никоҳ расиданд, яъне ба синни булуғ расиданд, ки писарон қобили зан гирифтан ва духтарон қобили шавҳар кардан мешаванд.
آنَسْتُم: дидед, фаҳмидед, эҳсос кардед.
رُشْدًا: ҳидоят ба сӯи манфиатҳои худ, яъне салоҳият дар дину ақл ва қобилияти дуруст идора кардани мол.
إِسْرَافًا: исрофкорӣ, аз ҳад зиёд гузаштан, яъне беҳақ сарф кардан.
بِدَارًا: шитоб кардан, пешдастӣ кардан.
أَن يَكْبَرُوا: то ки калон шаванд, яъне то ба синни булуғ расидани онҳо.
فَلْيَسْتَعْفِفْ: бояд покдоманӣ кунад, худро нигоҳ дорад аз моли ятим.
بِالْمَعْرُوفِ: ба таври маъруф, яъне ба андозаи ҳоҷат ва мувофиқи шаръ.
فَأَشْهِدُوا عَلَيْهِمْ: шоҳид гиред бар онҳо, яъне ҳангоми супоридани мол шоҳидонро ҳозир кунед.
حَسِيبًا: ҳисобкунанда, кофӣ барои ҳисобу китоб.

Тафсири оят:

Аллоҳи таъоло дар ин оят ба парасторон ва сарпарастони ятимон ҳукмҳои муҳимро баён мекунад. Мефармояд, ки ятимонро озмоиш кунед ва санҷед, то вақте ки ба синни булуғ мерасанд, яъне ба синни никоҳ, ки писарон қобили зан гирифтан ва духтарон қобили шавҳар кардан мешаванд. Пас агар аз онҳо салоҳият ва қобилияти дуруст идора кардани молро дидед ва фаҳмидед, ки онҳо дар дину ақл дурустанд, пас молҳои онҳоро ба онҳо супоред. Ва молҳои ятимро ба исрофкорӣ ва шитоб нахӯред, ки мабодо пеш аз калон шуданашон онро бихӯред ва тамом кунед. Ҳар кас аз шумо, ки сарватманд аст, бояд худро аз моли ятим нигоҳ дорад ва покдоманӣ кунад. Ва ҳар кас, ки фақир аст ва ба мол ниёз дорад, метавонад ба андозаи ҳоҷат ва мувофиқи шаръ аз он бихӯрад, яъне ба қадри музди меҳнати худ, агар барои ятим кор карда бошад. Пас вақте ки молҳои онҳоро ба онҳо супоед, шоҳидонро ҳозир кунед, то ҳуқуқи онҳо пурра расад ва ҷилавгирӣ аз ихтилоф шавад. Ва Аллоҳ барои шумо кофист, ки шоҳид ва ҳисобкунандаи аъмоли шумост.

Фоидаҳои ин оят:

Ин оят нишон медиҳад, ки ислом дини адолат ва раҳмат аст, ки ҳуқуқи ятимонро муҳофизат мекунад ва ба онҳо эҳтиром мегузорад.
Озмудан ва санҷидани ятимон пеш аз супоридани мол ба онҳо, нишонаи он аст, ки ислом ба масъулият ва оқибат андешидан таъкид мекунад.
Манъ кардани хӯрдани моли ятим ба исрофкорӣ ва шитоб, тарбияи амонатдорӣ ва ростқавлӣ дар байни мусулмонон аст.
Ҳукми покдоманӣ барои сарватмандон ва иҷозати хӯрдан ба андозаи ҳоҷат барои фақирон, нишон медиҳад, ки ислом дини мӯътадил ва воқеъбин аст.
Амри шоҳид гирифтан ҳангоми супоридани мол, барои ҳифзи ҳуқуқ ва пешгирӣ аз низоъ ва бадгумонӣ аст.
Дар охир Аллоҳро ҳисобкунанда муаррифӣ кардан, ба инсонҳо ёдоварӣ мекунад, ки ҳамаи аъмоли онҳо назди Аллоҳ сабт аст ва ҳар кас ба андозаи амали худ ҷазо ё мукофот мегирад.
Ин оят ба мо меомӯзад, ки дар муомила бо ятимон ва заъифон бояд адолат, раҳм ва амонатдорӣ кунем, то ҷомеаи солим ва боадолат бунёд гардад.

📜 Оят 4-8 — Сураи Ан-Ниса

4وَآتُوا النِّسَاءَ صَدُقَاتِهِنَّ نِحْلَةً ۚ فَإِن طِبْنَ لَكُمْ عَن شَيْءٍ مِّنْهُ نَفْسًا فَكُلُوهُ هَنِيئًا مَّرِيئًا

Маҳри занонро ба тиби (майли) хотир ба онҳо бидиҳед. Ва агар баъзе аз онро ба ризоят ба шумо бахшиданд, бигиред, ки ҳалолу покизаатон хоҳад буд.

5وَلَا تُؤْتُوا السُّفَهَاءَ أَمْوَالَكُمُ الَّتِي جَعَلَ اللَّهُ لَكُمْ قِيَامًا وَارْزُقُوهُمْ فِيهَا وَاكْسُوهُمْ وَقُولُوا لَهُمْ قَوْلًا مَّعْرُوفًا

Молҳоятонро, ки Худо сабаби зиндагии шумо сохтааст, ба дасти беақлҳо мадиҳед, вале аз он хӯроку либосашон диҳед ва бо онон сухан ба некӣ гӯед.

6وَابْتَلُوا الْيَتَامَىٰ حَتَّىٰ إِذَا بَلَغُوا النِّكَاحَ فَإِنْ آنَسْتُم مِّنْهُمْ رُشْدًا فَادْفَعُوا إِلَيْهِمْ أَمْوَالَهُمْ ۖ وَلَا تَأْكُلُوهَا إِسْرَافًا وَبِدَارًا أَن يَكْبَرُوا ۚ وَمَن كَانَ غَنِيًّا فَلْيَسْتَعْفِفْ ۖ وَمَن كَانَ فَقِيرًا فَلْيَأْكُلْ بِالْمَعْرُوفِ ۚ فَإِذَا دَفَعْتُمْ إِلَيْهِمْ أَمْوَالَهُمْ فَأَشْهِدُوا عَلَيْهِمْ ۚ وَكَفَىٰ بِاللَّهِ حَسِيبًا

7لِّلرِّجَالِ نَصِيبٌ مِّمَّا تَرَكَ الْوَالِدَانِ وَالْأَقْرَبُونَ وَلِلنِّسَاءِ نَصِيبٌ مِّمَّا تَرَكَ الْوَالِدَانِ وَالْأَقْرَبُونَ مِمَّا قَلَّ مِنْهُ أَوْ كَثُرَ ۚ نَصِيبًا مَّفْرُوضًا

Аз ҳар чӣ падару модар ва хешопандон ба мерос мегузоранд, мардонро насибест. Ва аз он чӣ падару модар ва хешовандон ба мерос мегузоранд, чӣ андак ва чӣ бисёр занонро низ насибест. Насибе муайян.

8وَإِذَا حَضَرَ الْقِسْمَةَ أُولُو الْقُرْبَىٰ وَالْيَتَامَىٰ وَالْمَسَاكِينُ فَارْزُقُوهُم مِّنْهُ وَقُولُوا لَهُمْ قَوْلًا مَّعْرُوفًا

Ва чун ба ҳангоми тақсим хешовандону ятимон ва мискинон ҳозир омаданд, ба онон низ чизе садақа кунед ва бо онҳо ба некӯӣ сухан гӯед.

← Оят 5 📖 Ан-Ниса Оят 7 →

Ан-НисаФеҳристи Қуръон

176Оят

MedinanRevelation

6Оят

Тарҷума — Ан-Ниса 6

Сураи Ан-Ниса Оят 6 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Ятимонро биёзмоед, то он гоҳ, ки ба синни заношӯӣ расанд,…

Сураи Оят 6/176 — Сураи Ан-Ниса النساء (Medinan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Ан-Ниса Гӯш кун, Сураи Ан-Ниса Тарҷума, Сураи Ан-Ниса mp3, Сураи Ан-Ниса pdf. Оят 4–8. Ба Тоҷикӣ: Русский.