An-Nisa · 5/176
Terjemah Transliterasi — Surat An-Nisa
وَلَا تُؤْتُوا السُّفَهَاءَ أَمْوَالَكُمُ الَّتِي جَعَلَ اللَّهُ لَكُمْ قِيَامًا وَارْزُقُوهُمْ فِيهَا وَاكْسُوهُمْ وَقُولُوا لَهُمْ قَوْلًا مَّعْرُوفًا ۝٥
Wa laa tu`tus sufahaaa`a amwaalakumul latee ja`alal laahu lakum qiyaamanw-warzuqoohum feehaa waksoohum wa qooloo lahum qawlam ma`roofaa
📖 Ing Basa Jawa
He wong kang padha nguwasani bandhane bocah sakpepadhane, bocah kang padha ngebreh bandhane, aja sira wenehake, kersane Allah bandha mau dicekelake sira kanggo ngopeni bocah mau. Sira padha ngingonana lan sira padha nyandangana bocah mau kelawan bandhane. Lan sira padha nandukna tembung manis tur kepenak marang bocah mau

M Mishary Rashid Alafasy ✓
M Mahmoud Khalil Al-Husary ✓
A Abdurrahman As-Sudais ✓
M Mohamed Siddiq Al-Minshawi ✓
A Abdul Basit Abdul Samad ✓
A Ali Al-Hudhaify ✓
A Ahmed ibn Ali al-Ajamy ✓
A Abu Bakr Ash-Shaatree ✓
M Muhammad Ayyoub ✓
A Abdullah Basfar ✓
A Abdullah Al-Juhani ✓
M Maher Al Muaiqly ✓
0:00
0:00
📜

Terjemah — Tafsir

1) Tegesing tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

  • السُّفَهَاءَ (as-sufahā'): wong-wong kang ora bisa ngatur lan nggunakake bandha kanthi bener, yaiku wong kang boros, ora duwe pikiran kang waras ing babagan ngatur bandha, kalebu wong lanang, wong wadon, lan bocah-bocah.
  • قِيَامًا (qiyāman): dadi dhasar utawa penopang uripe manungsa, yaiku bandha iku dadi sarana kanggo ngadegake urip lan kabutuhane wong akeh.
  • وَارْزُقُوهُمْ فِيهَا (warzuqūhum fīhā): paringana pangan marang wong-wong mau saka bandha iku.
  • وَاكْسُوهُمْ (waksūhum): paringana sandhangan marang wong-wong mau.
  • قَوْلًا مَعْرُوفًا (qaulan ma'rūfan): omongan kang becik, alus, lan nyenengake ati.

2) Jlentrehane ayat:

Ayat iki ana ing Surat An-Nisa' ayat 5, isine dhawuh marang para wali utawa wong kang ngopeni bandha, supaya ora masrahake bandha marang wong-wong kang ora bisa ngatur bandha kanthi bener, yaiku wong kang boros utawa ora duwe kapinteran ing babagan ngatur bandha. Bandha iku ora sembarangan, amarga Allah wis ndadekake bandha minangka dhasar kanggo ngadegake urip manungsa, dadi sarana kanggo nyukupi kabutuhan urip saben dina.

Mula, para wali kudu tetep ngopeni bandha kasebut, lan saka bandha iku kudu menehi pangan lan sandhangan marang wong-wong kang dadi tanggung jawabe, yaiku wong kang ora bisa ngatur bandha mau. Ora mung menehi pangan lan sandhangan, nanging uga kudu ngomong kanthi omongan kang becik lan alus marang wong-wong mau, supaya atine padha tentrem lan ora rumangsa disia-sia.

Ing babagan iki, para wali uga kena menehi janji kang becik marang wong-wong mau, kayata bakal menehi bandha maneh yen wis diwasa lan wis bisa ngatur bandha kanthi bener. Dadi, ayat iki mulangake babagan tanggung jawab, kasabaran, lan cara ngopeni wong kang ora bisa ngatur bandha kanthi cara kang manusiawi lan penuh kasih sayang.

3) Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

  • Ayat iki mulangake supaya kita ora gampang masrahake bandha marang wong kang ora bisa ngatur, amarga bandha iku amanah saka Allah kang kudu dijaga kanthi bener.
  • Bandha iku dadi dhasar urip, mula kudu digunakake kanggo kabutuhan kang bener lan ora dibuwang kanthi boros.
  • Kita kudu duwe rasa tanggung jawab marang wong-wong kang dadi tanggungan kita, kayata menehi pangan, sandhangan, lan omongan kang becik.
  • Omongan kang becik lan alus iku penting banget, amarga bisa nyenengake ati lan njaga hubungan kang apik antarane manungsa.
  • Islam mulangake supaya kita ora mung mikirake bandha, nanging uga mikirake perasaan lan kabutuhane wong liya, utamane wong-wong kang ora bisa ngatur uripe dhewe.
  • Ayat iki nuduhake yen Islam iku agama kang penuh kasih sayang, ora mung ngatur babagan ibadah, nanging uga ngatur babagan urip sosial lan ekonomi kanthi adil lan manusiawi.


📜 Ayat 3-7 — Surat An-Nisa

3وَإِنْ خِفْتُمْ أَلَّا تُقْسِطُوا فِي الْيَتَامَىٰ فَانكِحُوا مَا طَابَ لَكُم مِّنَ النِّسَاءِ مَثْنَىٰ وَثُلَاثَ وَرُبَاعَ ۖ فَإِنْ خِفْتُمْ أَلَّا تَعْدِلُوا فَوَاحِدَةً أَوْ مَا مَلَكَتْ أَيْمَانُكُمْ ۚ ذَٰلِكَ أَدْنَىٰ أَلَّا تَعُولُوا
Dene menawa sira padha kuwatir ora bakal tumindak adil tumrape bandhane bocah yatim (lan kuwatir ora bakal bisa adil tumrap pandumira marang bojo) sira padha nikaha (rabia) wong wadon kang dadi condhoning atinira, ngloro nelu utawa mapat bae. Dene yen sira meksa isih kuwatir ora bakal bisa tumindak adil, iya rabia (nikaha) wong wadon mung siji bae, utawa nerimaa mung wong wadon tukon darbeking tanganira bae, kang mengkono iku luwih cedhak sumingkir saka tumindak nganiaya
4وَآتُوا النِّسَاءَ صَدُقَاتِهِنَّ نِحْلَةً ۚ فَإِن طِبْنَ لَكُمْ عَن شَيْءٍ مِّنْهُ نَفْسًا فَكُلُوهُ هَنِيئًا مَّرِيئًا
Lan sira mbayara mas kawining wong wadon, minangka paweweh. Dene yen wong wadon mau wis ridha mas kawine marang sira, mas kawin mau sira pangana kelawan enak
5وَلَا تُؤْتُوا السُّفَهَاءَ أَمْوَالَكُمُ الَّتِي جَعَلَ اللَّهُ لَكُمْ قِيَامًا وَارْزُقُوهُمْ فِيهَا وَاكْسُوهُمْ وَقُولُوا لَهُمْ قَوْلًا مَّعْرُوفًا
He wong kang padha nguwasani bandhane bocah sakpepadhane, bocah kang padha ngebreh bandhane, aja sira wenehake, kersane Allah bandha mau dicekelake sira kanggo ngopeni bocah mau. Sira padha ngingonana lan sira padha nyandangana bocah mau kelawan bandhane. Lan sira padha nandukna tembung manis tur kepenak marang bocah mau
6وَابْتَلُوا الْيَتَامَىٰ حَتَّىٰ إِذَا بَلَغُوا النِّكَاحَ فَإِنْ آنَسْتُم مِّنْهُمْ رُشْدًا فَادْفَعُوا إِلَيْهِمْ أَمْوَالَهُمْ ۖ وَلَا تَأْكُلُوهَا إِسْرَافًا وَبِدَارًا أَن يَكْبَرُوا ۚ وَمَن كَانَ غَنِيًّا فَلْيَسْتَعْفِفْ ۖ وَمَن كَانَ فَقِيرًا فَلْيَأْكُلْ بِالْمَعْرُوفِ ۚ فَإِذَا دَفَعْتُمْ إِلَيْهِمْ أَمْوَالَهُمْ فَأَشْهِدُوا عَلَيْهِمْ ۚ وَكَفَىٰ بِاللَّهِ حَسِيبًا
Lan sira padha nitipriksa kahananing bocah yatim nganti tekan dewasa (baligh wayahe rabi). Ing kono manawa muturut panimbangira bocah yatim mau wis pinter, bandhane nuli sira wenehake marang bocah mau. Lan sira aja wani-wani mangan bandhane bocah yatim kelawan ora bener nggege entek ing bandha mau. Lan sapa kang nguwasani bandhane bocah yatim iku sugih, aja mangan babar pisan marang bandhane bocah yatim. Nanging yen kekurangan, ya mangana bandhane kelawan becik (bener). Dene manawa sira padha masrahake bandhane bocah yatim kang nduweni bandha mau, sira padha neksekna temene bocah yatim mau wis nampa bandhane. Lan wis cukup Allah dadi Panimbang
7لِّلرِّجَالِ نَصِيبٌ مِّمَّا تَرَكَ الْوَالِدَانِ وَالْأَقْرَبُونَ وَلِلنِّسَاءِ نَصِيبٌ مِّمَّا تَرَكَ الْوَالِدَانِ وَالْأَقْرَبُونَ مِمَّا قَلَّ مِنْهُ أَوْ كَثُرَ ۚ نَصِيبًا مَّفْرُوضًا
Wong-wong lanang padha duwe panduman saka barang tetinggalane wong tuwa loro (bapabiyung) utawa saka sanak sedulure. Wong-wong wadon iya padha duwe panduman saka barang tetinggalane wong tuwa loro (bapabiyunge) utawa saka sanak sedulure, ana kang mung nampa sethithik utawa akeh. Mangkono iku panduman kang wis tinamtokake
An-NisaDhaptar Al-Quran
176Ayat
MedinanRevelation
5Ayat

Terjemah — An-Nisa 5

Surat An-Nisa Ayat 5 - Waca, Rungokna, Terjemah, Jawa : He wong kang padha nguwasani bandhane bocah sakpepadhane, bocah kang…

Surat Ayat 5/176 — Surat An-Nisa النساء (Medinan). Waca Rungokna Terjemah (Jawa). Rungokna: Surat An-Nisa Rungokna, Surat An-Nisa Terjemah, Surat An-Nisa mp3, Surat An-Nisa pdf. Ayat 3–7. Ing Basa Jawa: Bahasa Indonesia.





Al-Quran


Monday, September 28, 2026

Don't forget us in your sincere prayers