Surja Fussilet — Ajet 6

Kuptimet e fjalëve:

• Bashar: njeri prej mishi e gjaku.
• Juha ilajj: i shpallet mua (shpallja e Zotit).
• Fastaqimu: drejtohuni me sinqeritet dhe qëndroni të vendosur në rrugën e drejtë.
• Vejl: shkatërrim, dënim i madh dhe vuajtje.

Tefsiri i Ajetit:

Thuaju atyre që të kundërshtojnë, o i Dërguar: "Unë nuk jam gjë tjetër veçse njeri si ju, që ha, pi dhe eci nëpër tregje. Nuk posedoj asnjë fuqi të fshehtë, as nuk jam engjëll apo xhind. Dallimi im nga ju është vetëm se Zoti më ka zgjedhur mua dhe më dërgon shpallje (vahij). Ajo që më shpallet mua është se Zoti juaj i vërtetë, i cili meriton adhurimin, është vetëm një Zot i vetëm, pa asnjë shok e ortak. Prandaj, drejtojuni Atij me sinqeritet të plotë, duke e adhuruar vetëm Atë dhe duke iu bindur urdhrave të Tij, pa u shmangur nga rruga e Tij. Dhe kërkoni falje nga Ai për mëkatet tuaja, që t'jua falë ato dhe t'ju pastrojë prej tyre."

Më pas, Zoti i Lartësuar paralajmëron se për ata që i bëjnë shok Zotit (mushrikët), të cilët adhurojnë idhuj e statuja që nuk sjellin as dobi e as dëm, dhe që nuk e pastrojnë veten e tyre me besimin në Njëshmërinë e Zotit dhe me sinqeritet ndaj Tij, nuk falin namaz, nuk japin zekat, nuk besojnë në ringjallje, as në Xhennet e Xhehennem, dhe nuk shpenzojnë në rrugën e Zotit – për ta është përgatitur dënim i madh dhe shkatërrim i tmerrshëm.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Ky ajet na mëson se i Dërguari i Zotit (salallahu alejhi ve sel-lem) ishte njeri i vërtetë, gjë që e bën shembullin e tij të arritshëm për ne – nëse ai arriti gradën më të lartë duke qenë njeri, atëherë edhe ne mund ta ndjekim rrugën e tij.
2. Ajeti thekson njësinë absolute të Zotit (Teuhid), që është themeli i fesë islame dhe çelësi i shpëtimit në këtë botë dhe në botën tjetër.
3. Na mëson se rruga e shpëtimit është e dyfishtë: drejtimi nga Zoti me bindje dhe sinqeritet, dhe kërkimi i faljes për gabimet – kështu, muslimani nuk duhet të ndalet vetëm në njërën prej tyre.
4. Ajeti përmban një paralajmërim të fortë kundër shirkut (idhujtarisë) dhe tregon se ai është shkaku i shkatërrimit dhe dënimit, gjë që na bën të largohemi nga çdo formë e tij, qoftë e madhe apo e vogël.
5. Na mëson se vlera e njeriut nuk matet me pasurinë apo pozitën, por me besimin e sinqertë, adhurimin dhe dobinë që i sjell të tjerëve – ndërsa mushrikët përshkruhen si njerëz pa dobi për veten e tyre e as për të tjerët.