سوره شوری — آیه 7

معانی کلمات:

• أُمّ الْقُرَى: مکه معظمه؛ چون مکه مرکز و اصل شهرهاست.
• یَوْمَ الْجَمْعِ: روز قیامت که در آن همه خلائق اولین و آخرین در یک صحرا جمع میشوند.
• السَّعِیر: آتش افروخته و شعلهور که نام دیگر جهنم است.

تفسیر آیه:

همانگونه که به پیامبران پیش از تو وحی فرستادیم، به تو نیز قرآن عربی نازل کردیم تا مردم مکه و ساکنان اطراف آن را بیم دهی. این قرآن به زبان عربی روشن نازل شده تا پیام الهی را به روشنی به گوش همگان برسانی. وظیفه تو تنها انذار مردم مکه و اطراف آن نیست، بلکه باید آنان را از روز جمع (قیامت) نیز بترسانی؛ روزی که هیچ شکی در وقوع آن نیست و همه انسانها در آن گرد آورده میشوند. در آن روز، مردم به دو گروه تقسیم میشوند: گروهی که ایمان آورده و از پیامبر پیروی کردهاند، در بهشت جاودان خواهند بود و گروهی که کفر ورزیده و راه حق را نپذیرفتهاند، در آتش سوزان جهنم جای خواهند گرفت. این تقسیمبندی بر اساس ایمان و عمل است، نه بر اساس نسب یا ثروت.

فواید و پیامهای آیه:

1. وحدت رسالتها: وحی قرآنی ادامهدهنده رسالتهای پیشین است و نشان میدهد که همه پیامبران یک پیام واحد را از سوی خداوند آوردهاند؛ پس دین خدا در طول تاریخ یکی بوده است.
2. اهمیت انذار و آگاهیبخشی: وظیفه پیامبران و مؤمنان، بیدار کردن مردم از غفلت و ترساندن آنان از عواقب گناه است تا بهسوی رستگاری هدایت شوند.
3. قطعیت روز قیامت: هیچ شکی در وقوع روز جمع نیست؛ پس انسان باید زندگی خود را بر اساس این باور تنظیم کند و از اعمال ناپسند بپرهیزد.
4. عدالت الهی: تقسیم مردم به دو گروه بهشتی و جهنمی بر اساس ایمان و عمل است، نه بر اساس ظواهر دنیوی؛ این نشاندهنده عدالت کامل خداوند است.
5. رحمت و عذاب: قرآن همزمان بشارتدهنده بهشت برای مؤمنان و هشداردهنده عذاب برای کافران است تا انسان با آگاهی کامل، راه سعادت را برگزیند.