سورت زخرف — آیت 23

د مهمو کلمو معنا:

• مُتْرَفُوهَا: د هغې کلي مشران او شتمن خلک چې په نعمتونو کې ډوب وو.
• أُمَّةٍ: دلته له دين او مذهب څخه عبارت ده.
• آثَارِهِم: د هغوی لار، طريقه او چلند.

د آيت تفسير:

لکه څنګه چې ستا قوم، ای رسوله! د حق پر وړاندې د خپلو پلرونو د تقليد په بهانه ولاړ دی، همدا حال د مخکنيو امتونو و. مونږ له تا مخکې په هر کلي کې هېڅ يو وېروونکی پېغمبر نه و لېږلی، مګر د هغه کلي شتمن او مخور خلک به يې د مقابلې لپاره راپورته شول او ويې ويل: "مونږ خپل پلرونه په يو دين او مذهب باندې موندلي دي، او مونږ خامخا د هغوی په لار روان يو." دوی به د حق پېغام ته د غور کولو پر ځای، يوازې د پلرونو په تقليد بسنده کوله، او د دې بهانې تر شا به يې د خپل شان او مقام ساتنه او د نعمتونو د بقا هيله وه. نو ستا قوم په دې خبره کې يو نوی او بې ساری حال نه دی؛ دا د ټولو هغو خلکو عادت و چې د نعمتونو په ډېرۍ کې يې ځانونه له حق څخه بې پروا کړي وو.

فايدې:

• دا آيت مونږ ته ښيي چې د پلرونو تقليد، کله چې د حق پر خلاف وي، هېڅ د منلو وړ دليل نه دی؛ انسان بايد د حق پيروي وکړي، که د هغه پلرونه يې پر خلاف وي.
• د دې آيت له مخې، شتمني او مادي نعمتونه کله ناکله د انسان د سرکشۍ سبب ګرځي؛ نو بايد له دې خطر څخه خبر واوسو او شتمني د حق د منلو خنډ ونه ګرځوو.
• په دې آيت کې د رسول الله ﷺ د زړه تسليت دی چې د خپل قوم د مخالفت له امله اندېښمن نه شي، ځکه دا د ټولو پېغمبرانو سره مخامخ شوې سنت ده.
• آيت مونږ ته د استدلال او فکر کولو بلنه راکوي، او دا چې د حق منل بايد د دلايلو پر بنسټ وي، نه د عادتونو او دودونو پر بنسټ.